Lenzen voor sportfotografie: scherpe beelden zonder ruis

Lenzen voor sportfotografie – Bij sportfotografie is de keuze van de lens van cruciaal belang. Voor camera’s zijn compromissen mogelijk en er zijn veel kenmerken die optimaal zijn, maar geen must. Een goede lens voor sportfotografie heeft veel minder criteria, maar er moet wel aan worden voldaan om goede foto’s te kunnen maken. Als u meer wilt weten, klik dan hier voor algemene informatie over fotografie.

Een goede lens voor sportfotografie: belangrijke tips

De autofocus moet in staat zijn het onderwerp snel genoeg scherp te stellen. Naast de motor en de autofocusmodule in de camera, hebben ook lenzen hun eigen autofocusmotor. Goedkope lenzen van andere fabrikanten kunnen nog niet tippen aan het motorvermogen van de originelen van Nikon en Canon. Anders creëert de lens een knelpunt waardoor veelbelovende opnamen worden afgekeurd.

Het diafragma en de brandpuntsafstand moeten worden afgestemd op de sport, wat niet betekent dat u een arsenaal aan lenzen nodig hebt. Voor bezitters van een Nikon-camera is het AS-F objectief een echte allrounder. Als een Canon of ander model wordt gebruikt, is een 70-200mm f/2.8 lens het juiste begin. In principe heeft een diafragma van f/4.0 alleen zin bij helder daglicht. Voor bijna alle andere sporten en toepassingen moet een diafragma van f/2.8 worden gekozen. Voor de brandpuntsafstand geldt de vuistregel: hoe verder u van de actie verwijderd bent, hoe groter de brandpuntsafstand moet zijn.

Sommige objectieven bieden extra beeldstabilisatoren. Die kunnen geen kwaad, maar zijn ook niet nodig. Deze functie is vooral interessant als u de camera tijdens een autorace mee wilt trekken om de auto te bevrijden van een onscherpe achtergrond. Het valt dan bijzonder op en brengt een aangrijpend motief over. De beeldstabilisatoren ondersteunen dergelijke ambities en zorgen voor een geconcentreerd beeld door een gekantelde zoeker.

Instellingen voor sportfotografie: diafragma, ISO-waarde & Co.

Met name veld- en zaalsporten stellen andere eisen. Op het sportveld zijn telelenzen bij goed daglicht de juiste keuze. Meestal zit je ver weg van de actie, zodat je alles toch van dichtbij kunt zien. Het diafragma kan worden ingesteld op f/4.0, zodat u niet wijd open hoeft te fotograferen. Hierdoor hoeft u geen hoge ISO-instelling te gebruiken en krijgt u een scherper beeld. Als u scènes van heel dichtbij wilt fotograferen, kunt u beginnen met een brandpuntsafstand van 24 mm. Normaal gesproken ben je goed uitgerust vanaf 70 mm. Met 400-500 mm kunt u het veld overzien en zelfs achter het doel opstellen.

FIV | Magazine

New Issue! #26 with San Diego Pooth - Newcomer now in Tampa / USA FIV Magazine: All Covers

Vanaf 600 mm brandpuntsafstand wordt het moeilijk om een goed resultaat te bereiken. De situatie is anders wanneer de supertelelens wordt gebruikt. Als u een scène in het strafschopgebied vanaf de zijlijn fotografeert, is 600 mm brandpuntsafstand een goede keuze. Dit is echter meer een optie voor professionele fotografen die meerdere camera’s bij zich hebben. Voor wedstrijden kan zelfs een brandpuntsafstand van 700 mm nodig zijn als uw locatie erg ver van de actie verwijderd is.

Tips voor slechte lichtomstandigheden

Binnensporten hebben buiten de professionele competities moeilijke lichtomstandigheden. Zelfs een wedstrijd bij schijnwerperlicht op het voetbalveld kan grensverleggende resultaten opleveren wat betreft de opnamekwaliteit met diafragma f/4.0. In slecht verlichte sportzalen kun je niet om diafragma f/2.8 heen. De sluiter gaat wijder open en in korte tijd komt er meer licht op de sensor. Hier komt autofocus weer om de hoek kijken.

Het helpt ook om een beeldsensor (in de camera) te hebben die goede beelden levert bij hoge ISO-waarden. De beeldruis moet niet in de camera worden verwerkt, omdat de kwaliteit eronder lijdt. De camera berekent alleen intern welke kleurpixels op dat moment geschikt zouden zijn. Als er zo’n krachtige beeldsensor achter de lens zit, hoeft u zich geen zorgen te maken over diafragma’s groter dan f/2.8. Als dit niet het geval is of als u absoluut hoogwaardige resultaten wilt bereiken, is een lens met een diafragma van f/2.0 en een brandpuntsafstand van 200 mm een goed alternatief. In het algemeen beginnen de brandpuntsafstanden bij binnensporten bij 24 mm. Voor opnamen van de speelhelft van de tegenpartij is een brandpuntsafstand tot 400 mm nuttig.

Sportfotografie: wat uw camera moet kunnen

Zolang het geen golf, schaken of snooker is, is het veld of de baan een snel bewegende plaats. Als u het onderwerp in de zoeker hebt, zou een scherp beeld het resultaat moeten zijn nadat de sluiter is ontspannen. Een snelle autofocusmodule en overeenkomstige hoge ISO-waarden zijn onontbeerlijk. Voor goede opnamen mag er geen storende beeldruis zijn, zelfs niet bij hoge ISO-instellingen.

Aan de hand van voorbeeldfoto’s op het internet die door andere gebruikers zijn gemaakt, kunt u zien welke kwaliteit de foto’s hebben bij hoge ISO-waarden. Beeldruis is ook een centraal thema in testrapporten. Het is vooral belangrijk dat de beeldruis niet gewoon wordt onderdrukt door de software in de camera. Het resultaat is een berekening en herkleuring van pixels waarbij de contouren verloren kunnen gaan.

Omdat het onderwerp blijft bewegen, is de continu-opnamefunctie ook spannend. U kunt de prestaties van de continu-opnamefunctie vergelijken in de aanbiedingen van de fabrikanten. U hebt een snelle geheugenkaart nodig om de beelden te verwerken – anders wordt het continu fotograferen onnodig vertraagd. De geheugenkaart moet een groot aantal beelden in goede kwaliteit kunnen bevatten. Het is ideaal als de camera een tweede sleuf heeft voor een extra geheugenkaart.

Als het om de actie gaat, mogen belangrijke instellingen niet in het menu verborgen worden. Een goede camera voor sportfotografie heeft daarom knoppen die gemakkelijk en snel vast te pakken zijn. Het voelt ook goed in de hand. Dit voorkomt dat het wegglipt in het heetst van de strijd. Bij buitenopnamen is spatwaterbescherming tegen regen ideaal. In het algemeen moet je bij een camera voor sportfotografie zoeken naar een robuuste afwerking en een goed gevoel.

Sportfotografie in de hobby- en professionele sector

Alle bovenstaande kenmerken worden gecombineerd in camera’s in de hoogste prijsklasse. Aangezien de meeste camerafabrikanten de massamarkt willen aanspreken, zullen professionele sportfotografen de modellen van hun keuze vinden bij de merken Canon en Nikon. Amateurfotografen kunnen deze modellen ook aanschaffen, maar moeten zich ervan bewust zijn dat zij in pure luxe investeren. U moet dus over een passend budget beschikken of buitengewoon enthousiast zijn over het onderwerp om deze investering de moeite waard te maken. De topmodellen hebben een langere levensduur dan normale camera’s, met maximaal 250.000 foto’s. U kunt dus met een gerust geweten zo’n camera tweedehands kopen als u geen topprestaties wilt missen.

In de regel hebben amateurfotografen echter niet veel van de functies van dure professionele apparatuur nodig. Tenzij u perfecte foto’s moet maken in weer en wind, is de spatwaterbescherming niet nodig. En het hoeft niet de snelste continu-opnamefunctie te zijn. In tegenstelling tot sportjournalisten hangt je inkomen niet af van het feit of je honderd procent van een bepaalde scène in de bus krijgt.

Fouten en afwijzingen zijn toegestaan. Deze tolerantie kan de prijsklasse van de camera’s die u overweegt, al aanzienlijk verlagen. Modellen van andere fabrikanten zijn daarom ook geschikt voor gebruik bij sportfotografie als ze een sterke autofocus, snelle beeldsequenties en hoge ISO-waarden met weinig beeldruis bieden. De resultaten zijn indrukwekkend, ook al hoeven ze geen duizenden euro’s te kosten en de omslag van een sporttijdschrift te sieren.

Zowel professionele als ambitieuze amateurfotografen kunnen geschikte camera’s vinden voor sportfotografie. Met een beetje onderzoek en de bereidheid compromissen te sluiten, kunt u veel geld besparen. Vooral voor sportfotografie is de keuze van het objectief veel belangrijker dan de keuze van de camera.