Le Grand Guide de l'Héritage : Droits de Succession

Het erfgoed is een complex onderwerp waarmee veel mensen worden geconfronteerd zonder erop voorbereid te zijn. Om het onderwerp volledig te verduidelijken, leggen wij, de experts van de IHV, alle belangrijke vragen over het erfgoed uit.

Overview hide

L’héritage – testament, droits de succession et part obligatoire

Correcte nalatenschap tijdens het leven – het testament en zijn juridische gevolgen

Voorerfgenaam en naerfgenaam – taken, plichten en rechten

Verminderingen op erfenissen – Erfrecht en schenkingen

De verplichte deel van de erfenis – onterfening, testament en erfrechtsovereenkomst

De erfenis regelen – erfgenotencommunity en erfenis zonder testament

De adjudicatie van de erfenis in erfgenotencommunauties – de kosten en de procedure

Erfgenoten zonder testament – afhankelijk van de graad van verwantschap

Erfen van schulden – formulier en termijnen

Afstand doen van het erfgoed – de termijnen, kosten en belangrijkste informatie

L’héritage – testament, droits de succession et part obligatoire

Zonder testament wordt de erfenis verdeeld volgens de regels van de erfenis zonder testament. Echter, dit is niet altijd in het belang van de testator. Als er een testament bestaat, kunnen de goederen anders worden verdeeld dan voorgeschreven door de wet en ook personen zonder bloedverwantschap kunnen erven. Het opstellen van een testament is daarom belangrijk niet alleen om de laatste wensen precies te regelen, maar ook om conflicten binnen de familie te voorkomen. Ontdek alles over testamenten en erfenissen met de experts van de IHV.

Correcte nalatenschap tijdens het leven – het testament en zijn juridische gevolgen

Zonder testament wordt de erfenis verdeeld volgens de regels van de erfenis bij afwezigheid van testament. Echter, dit is niet altijd in het belang van de overledene. Als er een testament bestaat, kan de verdeling van de goederen anders zijn dan voorgeschreven door de wet en ook personen die geen bloedverwantschap met de overledene hebben, kunnen erfen. Het opstellen van een testament is daarom belangrijk niet alleen om de laatste wensen precies te regelen, maar ook om conflicten binnen de familie te voorkomen.

HERHAALING (proef 3). De vorige proef was fout. De vorige proef heeft de HTML-structuur gewijzigd. Neem de tags exact over in aantal en volgorde uit de invoer. Voeg GEEN en geen andere tags toe, laat er geen weg.

Een testament annuleert de wettelijke erfenis en kan daarom een nieuwe erfenis opstellen. De persoon die erfert, wordt bepaald door de testamentenaar. Als meerdere personen worden genoemd, worden de goederen meestal verdeeld volgens quota. Het opstellen van een testament geeft de testamentenaar ook de mogelijkheid om bepaalde voorwerpen aan specifieke personen te laten nalaten, zoals een auto, juwelen of onroerend goed. Deze worden echter juridisch niet beschouwd als een erfenis, maar als een nalatenschap. Om geschillen over de erfenis te voorkomen, kan deze in een testament op een manier worden verdeeld, zodat geen geschillen kunnen ontstaan.

Als er geen testament is en een goed deel uitmaakt van de erfenis, wordt het eigendom van de erfgenamen. In de meeste gevallen ontstaat er een gemeenschap van erfgenamen, waarin niemand alleen mag beschikken over de erfenis. Bij het verkopen van dergelijk goed moeten alle erfgenamen akkoord gaan. Dit feit kan vaak leiden tot conflicten binnen de gemeenschap van erfgenamen. Bovendien zijn de kosten van een notariëel testament meestal twee keer zo laag als de kosten van de procedure van goedkeuring waaraan de erfgenamen moeten ondergaan in afwezigheid van een testament. Een testament stelt het mogelijk om met precisië te regelen de laatste wensen over de goederen en geschillen en overbodige kosten voor alle betrokken partijen te voorkomen.

Voorerfgenaam en naerfgenaam – taken, plichten en rechten

HERHALING (proef 4). De vorige poging was foutief. De vorige poging heeft de HTML-structuur gewijzigd. Neem de tags exact over in aantal en volgorde van de invoer. Voeg GEEN en geen andere tags toe, laat er geen weg.

De testator is vrij om de erfgename te bepalen en kan daarom zijn goederen op een tijdelijk verloop aan meerdere personen overdragen. Daarom ontvangt de volgende erfgename zijn erfrecht pas nadat een ander persoon, namelijk de vorige erfgename, heeft geërfd. De testator kan bijvoorbeeld een gebeurtenis of moment in de tijd kiezen waarop de erfenis plaatsvindt, zoals de meioriteit of het behalen van het masterexamen.

De vorige en volgende erfgename zijn beide juridische opvolgers van de testator, vormen echter geen gemeenschap van erfgename waarin zij tegelijkertijd zouden erven, maar eerder op tijdstippen die op elkaar volgen vanwege de instigatie van de testator. De volgende erfgename heeft een wachtricht op de erfenis en dus, wanneer de erfenis plaatsvindt, eindigt het erfrecht van de vorige erfgename, deze laatste wordt niet langer erfgename en het erfrecht gaat over aan de volgende erfgename. In het geval dat de volgende erfgename reeds overleden is op het moment van de erfenis, moet de testator voorzichtig zijn en andere volgende erfgename benoemen.

De voorafgaande erfgename worden ook wel “tijdelijke erfgename” genoemd. Volgens de interpretatie van het testament hebben de voorafgaande erfgename slechts bepaalde bevoegdheden met betrekking tot de erfenis en zijn daarom vrij beperkt in wat zij kunnen doen. Bovendien behoren de erfrechten altijd aan de voorafgaande erfgename toe, omdat zij enkel juridisch zijn aangewezen als erfgename en dus ook de fiscale gevolgen dragen.

Verminderingen op erfenissen – Erfrecht en schenkingen

Herhaal (proef 3). De vorige proef was fout. De vorige proef heeft de HTML-structuur gewijzigd. Neem de tags exact over in aantal en volgorde van de invoer. Voeg GEEN of andere tags toe, laat er geen weg.

Om erfgenamen te beschermen tegen een aanzienlijke financiële last, gelden verschillende belastingtarieven en aftrekken afhankelijk van de graad van verwantschap. Deze aftrekken omvatten diverse zaken die niet belast moeten worden zodat de erfgenamen niet te veel belasting hoeven te betalen, vooral bij een grote erfenis.
De pensioenuitkeringen zijn betaalbaar als de partner of de kinderen afhankelijk waren van de financiële ondersteuning van de overledene. Voor echtgenoten bedraagt de pensioenuitkering 256.000 euro, mits de overlevende echtgenoot geen weduwenpensioen of een professioneel pensioen heeft dat niet onder de erfrechten valt. Voor kinderen gelden pensioenuitkeringen die afhankelijk zijn van de leeftijd van het kind op het moment van overlijden. Kinderen jonger dan 5 jaar hebben recht op een pensioenuitkering van 52.000 euro. Vanaf dat moment daalt de pensioenuitkering met ongeveer 10.000 euro elke vijf jaar. Kinderen tussen 20 en 27 jaar kunnen dus recht hebben op een pensioenuitkering van 10.300 euro, maar deze uitkeringen zijn enkel van toepassing als de kinderen geen eigen pensioen hebben, zoals een weespensioen.

De andere uitkeringen, naast pensioenuitkeringen, worden geregeld op basis van de graad van verwantschap en zijn onafhankelijk van bestaande overlevendenpensioenen of eigen vermogen. Zo erven echtgenoten en geregistreerde partners een uitkering van 500.000 euro. Kinderen van de overledene of kleinkinderen van de overledene, indien hun ouders overleden zijn voor de erfenis, kunnen recht hebben op een uitkering van 400.000 euro. Kleinkinderen waarvan de ouders nog in leven zijn, kunnen recht hebben op niet belaste uitkeringen van 200.000 euro. Voor achterkleinkinderen of eigen ouders van de overledene bedragen de uitkeringen 100.000 euro. Alle andere erfgenamen kunnen recht hebben op niet belaste compensaties van 20.000 euro. Om ervoor te zorgen dat de te betalen belasting bij de erfenis zo laag mogelijk is, kan de testator belangrijke beslissingen al lang voor het overlijden nemen en deze vastleggen in het testament.

Erfrechten en schenkingen – alle belangrijke informatie

De erfrecht en de schenkingenrecht zijn nauw met elkaar verbonden. De vrijstellingen zijn vrijwel hetzelfde als bij een erfenis. Echter, de vrijstellingen van geschenken kunnen slechts één keer elke tien jaar worden vrijgesteld van belasting. Erfenden die hun erfrecht willen verminderen voor hun nalatenschap, moeten daarom al tien jaar voor hun overlijden hun goederen beginnen te geven. Bij herstelgezinnen betekent deze regelgeving dat het verstandig kan zijn om de kinderen van het partner te adopteren, zodat de belastingvrijgestelde bedragen gelijk zijn aan die van de biologische kinderen. De adoptie heeft geen invloed op de erfenis van de andere biologische ouder.

Naast de fiscale vrijstellingen bestaan er ook goederen die niet belast worden. Voor directe familieleden van inkomensklasse I zijn mobiele goederen zoals huishoudelijke voorwerpen of vergelijkbare dagelijkse gebruiksgoederen niet belast als ze niet meer waard zijn dan 42.000 euro. Voor alle andere erfgenamen geldt hier een waarde van 12.000 euro. Als kunstwerken, archieven of bibliotheken deel uitmaken van de erfenis, zijn deze meestal 60 procent belastingvrij. Als de erfenis een gebouw bevat waarin één van de erfgenamen woont, kan dit ook belastingvrij gesteld worden.

De verplichte deel van de erfenis – onterfening, testament en erfrechtsovereenkomst

Principeel is iedereen vrij om te beslissen wie hij als erfgenaam aanduidt en wie hij uit de erfenis buitentreden laat. De testator hoeft in zijn testament niet aan te tonen waarom hij een familielid uit de erfenis buitentreedt. Echter, een uitsluiting betekent niet dat de erfgenaam niets ontvangt, omdat iedere erfgenaam recht heeft op een verplichte aandeel. Deze aanvraag moet door de erfgenaam zelf worden gedaan, omdat deze verplichte aandeel-aanvragen niet in het erkenningsschrijven worden vermeld. Als de testator iemand als enige erfgenaam aanduidt, betekent dit enerzijds dat deze persoon het hele erfgoed erfert, maar ook dat niemand anders mag erven die in feite recht heeft om te erven.

Gehuwde paren kunnen gezamenlijk dichterbij staande ouders uit de erfrechtelijke overeenkomst of een Berlijnse testament uitsluiten. In een klassieke vorm van een Berlijnse testament stellen de partners vast dat de oudste partner de enige erfgename is en dat de kinderen pas erfelen na het overlijden van beide partners. Op die manier worden de kinderen door de ouders uitgesloten tot beide overleden zijn. Als iemand uitgesloten wordt, gaat het deel van het erfrecht dat aan die erfgename zou zijn toegekend, naar de persoon die erfgename zou zijn geworden als de uitgesloten persoon al zou zijn overleden bij de erfenis.

De erfenis regelen – erfgenotencommunity en erfenis zonder testament

In de ideal situatie zouden de erfgenoten van een erfgenotencommissie de eventuele schulden snel uit de erfenis betalen en daarna de erfgenotencommissie oplossen door de resterende middelen te verdelen volgens aandeel. Echter, dit is vaak niet de werkelijkheid. Disputen binnen de erfgenotencommissie zorgen vaak ervoor dat ze jarenlang onopgelost blijven na de erfenis. Elk lid van zo’n erfgenotencommissie heeft het recht om op elk moment, zelfs zonder gerechtvaardigde reden, de oplossing van de commissie te vragen.
Om een erfgenotencommissie zonder geschillen op te lossen, wordt aangeraden bepaalde stappen te volgen. Van de correcte beoordeling van de erfenis tot de erfrechten, zijn er belangrijke formaliteiten die moeten worden gerespecteerd.

De ervaring bepalen

Een erfrechtsgemeenschap kan niet worden verdeeld zolang de erfenis niet is vastgesteld. De erfgenamen ontvangen de meeste informatie van de bank waar de overledene zijn rekeningen of depozieten had. Om toegang te krijgen, is een erkenning van erfrecht of een testament met een rechterlijk bevel nodig. Echter, ook de schulden maken deel uit van de erfenis. Om de erfenis volledig vast te stellen, moet men de schulden en activa vergelijken en samenvoegen.
De schulden van de erfenis betalen

De schulden van de erfenis kunnen worden betaald door de erfgenamen van de erfgenamen van de erfenis. Het is niet ongewoon dat elementen die deel uitmaken van de erfenis worden verkocht tot die doel, zoals onroerend goed of perceelsgrond.
Donaties en giften worden meegenomen

Als een erfgenaam donaties of geschenken heeft ontvangen van de overledene tijdens diens leven, kunnen deze onderworpen zijn aan péréquatie. Donaties die onder péréquatie vallen verhogen de erfenis op een arithmische manier en worden afgetrokken van de erfrechtquote van de ontvanger. Elke erfgenaam kan de andere erfgenamen vragen om informatie over deze donaties, zodat ze correct in rekening worden gebracht.
Verkoop onverdeelbare objecten

Als een echte verdeling niet mogelijk is voor bepaalde elementen, zoals een goed dat gemeenschappelijk is tussen de erfgenamen, kunnen deze laatsten gedwongen worden om dit goed te verkopen of in beslag te nemen. Hiervoor moet eerst een realistische verkoopprijs worden bepaald. Als er geen overeenstemming wordt bereikt, kan een verkoop via een partijverkoop worden ingezet door één van de erfgenamen.
Verdeel de verdeelbare objecten

Het erfrecht is eerst bedoeld om door de erfgenamen in natura te worden verdeeld. Elke erfgenaam kan dus objecten uit de erfenis voor zichzelf nemen, in overleg met de andere erfgenamen. Geld en aandelen kunnen door de gemeenschap van erfgenamen worden verdeeld op basis van hun respectieve aandelen.
De zorgdiensten nemen rekening mee

Als een kind zich heeft bekommerd om de overleden ouder zonder tegenprestatie tijdens het leven van deze laatste, kan een vergoeding worden aangevraagd. Deze moet afgestemd zijn op de duur, de omvang en de waarde van de erfenis.
De notaris helpt

Als geen overeenstemming kan worden bereikt, kan de gemeenschap van erfgenamen een notaris raadplegen. De notaris fungeert als bemiddelaar tussen de erfgenamen om zo snel mogelijk tot een overeenstemming te komen. Het is echter belangrijk om in gedachten te houden dat deze hulp gepaard gaat met bepaalde kosten.
Denk aan de belastingdienst

Ervenbelasting is altijd verschuldigd op een erfenis. Sommige elementen van de erfenis kunnen echter van de belasting worden afgetrokken, zoals de begrafenisuitgaven of de kosten voor het openen van het testament.

Wettelijke erfenis – dit is de manier waarop je erfert volgens de wet.

De wettelijke erfenis regelt zowel de volgorde van de erfgenamen als de individuele bedragen die geërfd worden. Allereerst erfgenamen de dichtstbijzijnde ouders, zoals kinderen en kleinkinderen, daarna de verder verwijderde ouders, zoals neven en nichten. De dichtstbijzijnde ouders uitsluiten meestal de verder verwijderde ouders uit de erfenis. De verhouding waarin de verschillende erfgenamen erven, is vastgelegd in het erfenisbewijs. De wettelijke erfenis is gebaseerd op het systeem van de parantel of de volgorde. Het deelt de ouders in verschillende volgordes. Daarom behoren de kinderen en kleinkinderen van de overledene tot de eerste volgorde. De ouders, broers en zussen, neven en nichten van de overledene behoren tot de tweede volgorde. De derde volgorde omvat de grootouders, ooms en tantes, evenals de neven en nichten van de overledene. Partners en geregistreerde partners worden niet beschouwd als familieleden, maar hebben het recht om als partner te erven. Dit geeft hen een speciaal statuut en beperkt het recht van de dichtstbijzijnde familieleden om te erven. De ouders van de vorige volgorde uitsluiten altijd de ouders van de volgende volgorde uit de erfenis.

Meer informatie over de wettelijke erfenis!

De adjudicatie van de erfenis in erfgenotencommunauties – de kosten en de procedure

Objecten zoals onroerend goed of perceelsgrond leiden vaak tot geschillen binnen erfgenotencommunauties. De ideeën over hoe te omgaan met de gezamenlijke eigendom zijn te verschillend en de deelnemers kunnen geen overeenstemming bereiken. Elke erfgenoot heeft het recht om op elk moment de opdeling van de erfgenotencommuniteit aan te vragen en zo de oplossing ervan te dwingen. In zo’n geval kan een verkoop via veiling het laatste recours zijn om geschillen op te lossen en de erfgenotencommuniteit op te heffen.

Erfgenoten zonder testament – afhankelijk van de graad van verwantschap

Hoewel de partner of geregistreerde partner niet als ouder wordt beschouwd in de juridische erfenis, heeft hij een speciale positie. Als de overledene een partner en kinderen achterlaat, erfert de partner de helft van de erfenis en de kinderen de andere helft. Aan de andere kant, als er meer dan drie kinderen zijn, krijgt de partner slechts een kwart en de kinderen verdelen de rest. Als er alleen tweede graads verwanten of grootouders zijn, krijgt de partner de helft van de erfenis en de tweede en derde graads verwanten verdelen de andere helft. Als er geen eerste, tweede of derde graads verwanten zijn, erfert de partner alles.

Eerste graads erfgenamen – kinderen en kleinkinderen

De kinderen en kleinkinderen van de overledene zijn opgenomen in het eerste orde. Ongehuwde kinderen die na 1 juli 1949 zijn geboren, hebben ook het recht om te erven. Als een kind van de overledene en het partner nog in leven zijn op het moment van het overlijden, erven beiden de helft. Als meerdere kinderen in leven zijn, wordt het erfenis verdeeld tussen hen en het partner. Als de kinderen van de overledene al zijn overleden, erven de kleinkinderen.

Uitleg met voorbeeld: Als de overledene zijn moeder, zijn partner, 2 kinderen met elk twee kleinkinderen en een overleden kind met een kleinkind achterlaat, ontstaat er de volgende erfenis. De moeder heeft geen recht om te erven, omdat ze tot het tweede orde behoort en er erfgenamen van het eerste orde zijn. De partner en de twee levende kinderen erven gelijkmatig. De kleinkind van het overleden kind neemt de plaats van de ouder in de erfenis en erfert dus gelijkmatig met de twee levende kinderen en de partner. De kleinkinderen van de levende kinderen erven evenmin.

Erfgenamen van het tweede orde – ouders en broers en zussen

Als er geen kinderen of kleinkinderen zijn, erven de erfgenamen van het tweede orde. Het tweede orde omvat de ouders, broers en zussen, neven en nichten. Als beide ouders van de overledene nog in leven zijn op het moment van het overlijden, wordt het erfgoed verdeeld in twee delen. Echter, als één van de ouders al is overleden, nemen de nakomelingen van die ouder, namelijk de broers en zussen of de neven en nichten van de overledene, hun plaats in.

Uitleg met een voorbeeld: de testator laat zijn moeder, een zuster met twee kinderen, een neef van de overleden broer en een halfzuster uit het tweede huwelijk van de vader achter. Het erfgoed wordt dan als volgt verdeeld: de helft van het erfgoed gaat naar de moederlijke lijn en de andere helft naar de vaderlijke lijn. Omdat de moeder nog in leven is, krijgt zij de helft van het erfgoed. De vader is al overleden, dus zijn erfgoed gaat naar zijn kinderen. In dit geval aan de zuster, de overleden broer en daardoor ook aan de neef van de overledene en de halfzuster uit het tweede huwelijk. Deze drie delen de andere helft van het erfgoed. De kinderen van de nog levende zuster erven niet.

Erfgenamen van het derde orde – grootouders en tantes / ooms

Als enkel de erfgenamen van de derde orde overblijven, wordt het erfgoed als volgt verdeeld. Het erfgoed van de overledene gaat naar de grootouders en hun nakomelingen. Als een grootouder al is overleden, gaat het erfgoed ook naar de neven, nichten, ooms en tantes van de overledene.
Uitleg met een voorbeeld: als de testator alleen zijn grootmoeder en een tante met twee kinderen achterlaat, erven zij als volgt. De grootmoeder krijgt de helft van de erfenis. Aangezien de overgrootvader al is overleden, erven zijn nakomelingen zijn deel. In dit geval erfert de tante dus de andere helft van de erfenis. De twee kinderen erven echter niet.

Erfen van schulden – formulier en termijnen

Om het erfrecht te verwerpen, moeten bepaalde regels worden gerespecteerd. Het is niet voldoende om de familie te informeren of niet te reageren op het erfrecht. Het formulier is zeer belangrijk. De erflater moet een verwerping indienen bij het homologatietribunaal, ofwel in de vorm van een schriftelijk document, ofwel in een openbaar geaccrediteerde vorm. Echter, een enkel briefje is niet voldoende. Een persoonlijke verschijning voor het erfrechttribunaal is ook mogelijk. Daar legt de erflater zijn verzoek uit en noteert een gerechtelijk notaris dit schriftelijk. Het districtshof in het district waar de overledene zijn laatste woning had, is bevoegd. Echter, het is niet alleen de vorm die bepalend is voor de succesvolheid van de verantwoordelijkheidsverklaring, maar ook de inhoud en de termijn van de verklaring. De verklaring moet duidelijk aangeven waarom het erfrecht niet moet worden aanvaard. De redenen moeten duidelijk worden opgesomd. Het kan bijvoorbeeld gaan om het feit dat de erfenis vooral uit schulden bestaat.

De verklaring ondergaat een zogenaamde zeswekenperiode. Als het erfrecht niet aanvaard wil worden, moet de overeenkomstige verklaring binnen zes weken indienen bij het bevoegde homologatietribunaal, anders wordt het erfrecht als aanvaard beschouwd.
Over het algemeen heeft het homologatietribunaal geen verplichting om te handelen. De erfgenamen worden alleen geïnformeerd over het erfrecht als er een testament bestaat of als ze het erfrecht erven omdat bijvoorbeeld iemand anders al heeft aangegeven het erfrecht te verwerpen. In alle andere gevallen wordt aangenomen dat de erfgenamen weten of ze een overleden familielid erven of niet.

Meer over het thema van schuldenoverdracht via erfenis!

Afstand doen van het erfgoed – de termijnen, kosten en belangrijkste informatie

Het erfgoed reserveert niet altijd alleen goede dingen aan de nakomelingen. Hoewel veel mensen dromen van rijkdom en duurzame juwelen, kunnen ook schulden of versleten onroerendgoed onderdeel van het erfgoed zijn. In dat geval is het mogelijk om het erfgoed binnen een bepaalde termijn en onder bepaalde voorwaarden af te wijzen.

Om het erfgoed af te wijden, moeten bepaalde regels worden nageleefd. Het is niet voldoende om de familie te informeren of niet te reageren op het erfgoed. Het formulier is zeer belangrijk. De erflater moet een afwijzing indienen bij het homologatietribunaal, ofwel in de vorm van een schriftelijk document, ofwel in een openbaar geaccrediteerde vorm. Echter, een enkele brief is niet voldoende. Een persoonlijke verschijning voor het erfrechtstribunaal is ook mogelijk. Daar legt de erflater zijn verzoek uit en noteert een gerechtelijk notaris dit schriftelijk. Het districtstribunaal in het district waar de overledene zijn laatste woning had, is bevoegd. Als de overledene Duits was maar zijn woning had in het buitenland, is het districtstribunaal van Berlin-Schöneberg bevoegd. Er is een speciale regelgeving in Baden-Württemberg. In deze federale staat is het kantoor van de staatshoogherrechter uw contactpersoon.

Echter, het is niet alleen de vorm die zeer bepalend is voor de succesvolheid van de onverantwoordelijkheidsclausule, maar ook de inhoud en de termijn van de verklaring. De verklaring moet duidelijk aangeven waarom de erflater het erfgoed niet wil aanvaarden. De redenen moeten duidelijk worden opgesomd. Het kan bijvoorbeeld gaan om het feit dat de erfenis vooral uit schulden bestaat. De verklaring ondergaat een zogenaamde zeswekenperiode. Als de erflater het erfgoed niet wil aanvaarden, moet de overeenkomstige verklaring binnen zes weken indienen bij het bevoegde erfrechtstribunaal, anders wordt het erfgoed als aanvaard beschouwd. De deadline wordt verondersteld op de dag te vallen waarop u van het erfgoed kennis hebt genomen, wat meestal overeenkomt met de dag van het overlijden. De termijn wordt alleen in bepaalde uitzonderlijke gevallen verlengd. Bijvoorbeeld, als de overledene of de erflater zelf op het moment van het overlijden in het buitenland verbleef, kan de zeswekenperiode worden uitgesteld.