De optimale beginnersuitrusting voor buitenfotografie

Duur is niet per se optimaal, en dat geldt ook voor de camera. Automatische functies zoals ISO-waarde, belichtingstijd en diafragma moeten zo nodig ook handmatig kunnen worden ingesteld. Een camera die kan worden uitgerust met verwisselbare lenzen is ook ideaal. Aan beide eisen wordt voldaan door digitale systeemcamera’s of digitale SLR-camera’s. Digitale systeemcamera’s zijn gemakkelijker te hanteren voor wandel- en klimtochten, en ze zijn ook veel lichter.

Deze nemen weinig plaats in de rugzak of handbagage in en zijn nauwelijks merkbaar qua gewicht. Wat de uitrusting betreft, is het ook belangrijk niet te veel mee te nemen. Beginners kunnen beter alleen die accessoires gebruiken die zij in de vrije natuur gemakkelijk kunnen hanteren. Zelfs professionals hebben maar een paar accessoires bij zich op trektochten, om alles zo handig mogelijk te houden. Verwisselbare lenzen en een statief dat geschikt is voor off-road gebruik zijn belangrijk (bij voorkeur klein genoeg opgevouwen om in een rugzak te passen). Externe flitsen kunnen nuttig zijn, maar zijn alleen geschikt voor buitenfotografie als de gebruiker ze ten volle kan benutten.

Buitenfotografie: Leer de techniek kennen en gebruiken

In de handleiding van elke camera worden de beschikbare functies uitgelegd. Vele daarvan zijn automatisch, sommige kunnen ook handmatig worden geselecteerd. Vóór het eerste gebruik buitenshuis zijn oefenfoto’s volgens de gebruiksaanwijzing een goede training en in elk geval aan te bevelen. Maar niet alles wat mogelijk is, is nodig in de vrije natuur.

Het is dus belangrijk een paar belangrijke functies goed te beheersen en geleidelijk terug te keren naar de andere naarmate de foto’s van de wandeling professioneler worden. Kennis van de ISO-waarde, het diafragma en de belichtingstijd is van cruciaal belang. Comfortabele fotografen kunnen de automatische instellingen hier aan de digitale camera overlaten. Maar het is creatiever om de waarden handmatig in te stellen om het foto-onderwerp zo goed mogelijk vast te leggen.

Video tutorials voor bijlessen

Als de informatie in de handleiding en uw eigen pogingen in het begin niet voldoende zijn, dan zijn video tutorials over bepaalde camera modellen nuttig. Dit kan zelfs worden onderzocht voordat een aankoopbeslissing wordt genomen: Over welke modellen kan met deze tutorials het snelst worden geleerd? RAW-formaten zijn beter geschikt voor buitenopnamen dan JPG. In RAW-formaat bevatten de beelden nog steeds alle beeldinformatie in niet-gecomprimeerde vorm.

Dit komt overeen met de klassieke opname in negatief, die pas achteraf wordt ontwikkeld. RAW-formaten worden ook dan pas ontwikkeld, maar dan virtueel, d.w.z. met geschikte software. Het beheren van buitenfoto’s is een leerproces dat pas plaatsvindt nadat de foto is genomen. Bewerken en beheren leiden er geleidelijk toe dat echt ambitieuze hobbyfotografen permanent betere en betere foto’s “schieten”. Hiertoe behoren ook experimenten in de vrije natuur, zoals het veranderen van perspectief (zo intuïtief mogelijk in plaats van volgens de doctrine), het opzettelijk verstoren van een opname en, uiteraard, het maken van meer dan één foto van elk experiment.

Conclusie: motieven in de natuur ontdekken

Door de verscheidenheid aan landschappen biedt openluchtfotografie eindeloze mogelijkheden voor spannende foto’s midden in de natuur. Bij de aankoop van een camera moeten beginners kiezen voor handzame, lichte camera’s en alleen de meest noodzakelijke accessoires. Deze kunnen naar wens worden uitgebreid zodra de gebruiker heeft geleerd hoe hij de camera het beste kan gebruiken. Voor echt mooie natuurfoto’s moet de amateurfotograaf ook de mogelijkheden van latere beeldbewerking en beeldbeheer verkennen.

Landschapsfotografie: met 6 tips voor droomachtige landschapsfotografie

1. de gulden snede

De gulden snede is voor u zeker geen onbekend begrip, want het is niet alleen bekend in de schilderkunst, maar ook in de fotografie. U hebt de mogelijkheid om de blik van de kijker te richten op specifieke punten in uw foto en om dat bepaalde iets in uw werk op te roepen door de gulden snede toe te passen. De gulden snede heeft natuurlijk niets met magie te maken, maar met je mentale verbeelding. Het enige wat u hoeft te doen is uw foto in negen rechthoeken verdelen, die allemaal even groot zijn.

Teken twee verticale en twee horizontale lijnen in je geestesoog. Op deze lijnen en kruispunten plaatst u beslissende elementen van uw foto’s. Zo kunt u de blik van de kijker gericht richten. De gulden snede is niet absoluut noodzakelijk voor elk werk, maar het is een eenvoudige methode om uw motief zo goed mogelijk in scène te zetten.

2. zoek naar mooie weerspiegelingen voor landschapsfoto’s

De tweede tip gaat over reflecties in landschapsfotografie en die vind je meestal waar water is. Dus als u een beek, een meer of de zee fotografeert, kijk dan goed, want ergens daar vindt u prachtige weerspiegelingen voor uw opnamen. Combineer bijvoorbeeld de punt met de reflectie met die van de gulden snede en u zult uitstekende resultaten bereiken.

3. zoek naar spannende voorgronden

Talloze landschapsfoto’s tonen meestal adembenemende uitzichten op schijnbaar eindeloze landschappen, imposante bergen en troosteloze valleien, maar foto’s kunnen zelden het spectaculaire weergeven zoals het in werkelijkheid is. Om ervoor te zorgen dat uw landschapsfoto niet als volkomen saai wordt beschouwd, moet u aandacht besteden aan de voorgrond. Hier vindt u vaak elementen zoals voorwerpen, mensen, planten of stenen die u op de voorgrond van uw foto kunt brengen. De mogelijkheden zijn eindeloos.

4. de kers op de taart in landschapsfotografie – de lange belichting

Ken je foto’s waar het lijkt alsof het stromende water als melk is of wolken die vervagen? Deze foto’s zijn het resultaat van een lange belichting. Als u gedurende 10 tot 30 seconden belicht, zullen delen van uw onderwerp bewegen. Hier zijn watervallen weer een goed voorbeeld van lange belichting in landschapsfotografie.

Door de langere belichtingstijd krijgt het water deze unieke dynamiek, waarbij alle starre objecten ook star blijven. Hiervoor hebt u echter nog een ND-filter of grijsfilter en een statief nodig. Je schroeft het grijsfilter op de lens en het invallende licht wordt gereduceerd en je kunt langer belichten.

5. watervallen met lange belichting en het juiste perspectief

Als u uw foto’s altijd staand en op ooghoogte neemt, dan is het raadzaam om andere hoeken uit te proberen. Ga op de grond liggen, beklim een kleine verhoging en hurk neer. Vooral in landschapsfotografie heeft het veranderen van het perspectief vaak een enorm effect.

6. de tijd is ook belangrijk

Tot slot nog een niet-zo-leuke boodschap voor uw nachtrust, want terwijl u lekker ligt te slapen, mist u misschien een landschapsfoto die u maar één keer in uw leven kunt maken. Niet iedereen is een vroege vogel, dus uit bed komen voor een foto van de zonsopgang is niet altijd gemakkelijk, maar het is meer dan de moeite waard. Optimale tijden voor landschapsfotografie zijn rond zonsopgang en zonsondergang.

Het licht is veel zachter als de zon lager staat. Het te fotograferen landschap is meestal veel mooier en het licht creëert vaak een magische sfeer. Deze periodes worden ook wel het gouden of blauwe uur genoemd.
Een landschapsfoto in het donker is ook een slapeloze nacht waard. Vooral als je in een landelijk gebied woont, omdat je dan een relatief grote kans hebt om een foto te maken van een sterrenhemel zonder lichtvervuiling.

6 tips voor mooie watervalfoto’s

Watervallen fotograferen met de juiste apparatuur

Om uw opnamen de juiste dynamiek en dramatiek te geven, is het belangrijk dat u waterbewegingen vastlegt. Wanneer u fotografeert met een smartphone of een compactcamera, hebt u te maken met een groot probleem omdat u niet de mogelijkheid hebt om de sluitertijd in te stellen. Je verliest de beweging van het water. De basisvereiste voor het fotograferen van watervallen is daarom in de eerste plaats een camera met een sluitertijd die handmatig kan worden ingesteld.

Meestal is een halve seconde genoeg om van een ogenschijnlijk saai onderwerp een buitengewone opname te maken. Hoe langer de belichtingstijd, hoe waziger het water wordt. Ten tweede, aangezien niemand in staat is een camera enkele seconden onbeweeglijk te houden, zelfs geen halve seconde, heb je een statief nodig. Dit is de enige manier om een zo goed mogelijk beeld van de waterval te krijgen.

Aandacht voor het licht

Als u uw camera en statief hebt, kunt u nu op zoek gaan naar het mooiste plekje bij de waterval met het meest aantrekkelijke licht om het juiste decor tevoorschijn te toveren. Als de waterval direct aan fel zonlicht is blootgesteld, is het beter uw apparatuur helemaal niet uit te pakken, omdat de contrasten in dat geval veel te hard zouden zijn. Als het zonlicht echter onder dikke wolken hangt of als de waterval zich bijvoorbeeld in een nauwe kloof zonder direct zonlicht bevindt, zijn de omstandigheden uitstekend. De schemering is ook een goed moment om een waterval te fotograferen.

Watervallen fotograferen met lange belichting

Als het licht en de positie goed zijn, kun je foto’s gaan maken. Om de beweging van het water vast te leggen, is het belangrijk ten minste een kwart seconde te belichten. In veel gevallen is het echter beter om enkele seconden te belichten. Om een dergelijke belichtingstijd te bereiken, is het voldoende om bij schemering tot f13 te diafragmeren. Het voordeel van dit grote diafragma is dat de foto scherp is van de voorgrond tot de achtergrond.

Om de belichtingstijd te verlengen, kunt u ook proberen het diafragma nog verder te sluiten, bijvoorbeeld met f/22. Als de belichtingstijd zelfs met een wijd gesloten diafragma nog te kort is, kan een grijsfilter of ND-filter u helpen. Met een grijsfilter kunt u de belichtingstijd aanzienlijk verlengen zonder het diafragma nog meer te moeten sluiten.

Je kunt een grijsfilter in verschillende sterktes krijgen. De belichtingstijd wordt bijvoorbeeld verdubbeld bij een sterkte van 0,3 en verviervoudigd bij 0,6. U kunt ook filters combineren. Er zijn twee soorten filters, een van kunststof en een van glas. Glasfilters zijn duurder, maar grotendeels kleurneutraal.

Vermijd reflecties

U kunt reflecties op natte bladeren, stenen of water minimaliseren door een polarisatiefilter te gebruiken. Het is echter belangrijk te weten dat het gebruik van een polarisatiefilter ook de belichtingstijd verlengt. Natuurlijk kunt u de foto’s ook achteraf bewerken met Photoshop, maar het is mooier als u alles goed doet wanneer u de foto neemt.

Het is beter één foto meer te nemen dan één te weinig

Zelfs als u een foto hebt gemaakt met een bepaalde belichtingstijd, is het toch de moeite waard om andere belichtingstijden uit te proberen. Als u verschillende grijsfilters hebt, kunt u de belichtingstijden heel gemakkelijk variëren. Als u zich nu afvraagt of al deze moeite überhaupt nodig is, is het antwoord een volmondig ja. Uw beeldresultaten zijn vaak moeilijk te beoordelen op het display van uw camera.

In veel gevallen ziet u alleen op uw computer welke opname eigenlijk de beste is. U zult merken dat elke belichtingstijd zijn eigen verdiensten heeft. Helaas is er geen vuistregel voor de juiste belichtingstijd. Het hangt grotendeels af van de stroomsnelheid van het water en het onderwerp.

Geef uw watervalfoto dat speciale tintje met een blikvanger

Om uw foto’s net dat ietsje meer te geven, is het zinvol een blikvanger toe te voegen. Schuim tekent bijvoorbeeld aantrekkelijke patronen op het water, of in de herfst zorgen kleurrijke bladeren op het water voor een hoogtepunt. Probeer verschillende belichtingstijden en houd altijd je ogen open als je in de natuur bent, dan zul je veel mooie blikvangers vinden.

Dieptescherpte – wat is dat?

De term scherptediepte beschrijft de omvang van het gebied in focus op de foto. Het woord scherptediepte moet dus letterlijk worden genomen. Het is een maatstaf voor hoe diep in de foto (of correct geformuleerd: in de objectruimte) alle voorwerpen scherp zijn afgebeeld. Een kleine scherptediepte betekent dat alleen objecten op de voorgrond echt scherp zijn, terwijl de achtergrond wazig is. Omgekeerd betekent een grote scherptediepte dat zowel de voorgrond als de achtergrond in beeld zijn. U moet dus zorgen voor een geringe scherptediepte als u bijvoorbeeld een portret wilt maken.

Dan is alleen de persoon interessant, de achtergrond is oninteressant. Maar als je een landschap wilt fotograferen, dan is het natuurlijk wenselijk om voor een grote scherptediepte te zorgen, zodat het landschap zo diep mogelijk in beeld komt. Bij macrofotografie daarentegen is een zeer onscherpe achtergrond weer wenselijker, zodat de blik van de kijker volledig op het object – bijvoorbeeld een bij op een bloem – wordt geconcentreerd.

Het gaat allemaal om de bij en de adering in de vleugels. Het beekje dat misschien een halve meter onder de bloesem stroomt, is van geen belang en kan verdwijnen in de onscherpe achtergrond. Als je het voorwerp behendig plaatst, kun je de blik van de kijker specifiek op het voorwerp richten door de brandpuntsafstand en de scherptediepte dienovereenkomstig in te stellen. Om dit te doen, moet u de scherptediepte zo dicht mogelijk rond het hoofdonderwerp plaatsen. Hierdoor worden de voor- en achtergrond minder scherp en is het voorwerp volledig scherp. Dit wordt selectieve onscherpte genoemd.

https://www.instagram.com/p/BjY3w-2Ao29/

https://www.instagram.com/p/BwcwF47pjvZ/

Scherptediepte – hoe doe ik dat?

Het middel waarmee je de scherptediepte kunt beïnvloeden is het diafragma. Een groot diafragma geeft een geringe scherptediepte, een klein diafragma geeft een grote scherptediepte. Merk op dat in fotografisch jargon een groot diafragma een grote opening betekent en dus een klein f-getal. f/2.8 geeft dus een kleine scherptediepte (achtergrond wazig), terwijl f/16 een grote scherptediepte geeft (achtergrond scherp). Voor het bovengenoemde voorbeeld van een portret moet u een klein f-getal instellen, zodat de persoon afsteekt tegen de achtergrond. Dit wordt ook wel bijsnijden genoemd.

Hetzelfde geldt voor de bij op de bloem. Het steekt perfect af tegen de stroom die eronder stroomt als je een klein diafragma instelt (fotografeer met een groot diafragma, zoals een fotograaf zou zeggen). Voor ons landschap daarentegen moet je een groot diafragma instellen, zodat er zoveel mogelijk van in beeld komt. Een klein diafragma zorgt er natuurlijk voor dat er weinig licht op de sensor valt. Daarom moet u niet vergeten de sluitertijd langer in te stellen en eventueel de ISO-waarde te verhogen.

Hogere ISO-waarden hebben echter een negatief effect op de beeldkwaliteit, zodat u beter een statief kunt gebruiken. Natuurlijk hebben de meeste camera’s een automatische functie (“Av” is de naam van deze instelling op Canon, bijvoorbeeld) waarbij u zich alleen zorgen hoeft te maken over het diafragmagetal en de camera vervolgens automatisch de sluitertijd en de ISO-waarde aanpast – niettemin moet u in de gaten houden wat uw camera instelt; dit is niet altijd correct.

Scherptediepte is een belangrijk ontwerpinstrument. Met een kleine scherptediepte kunnen enerzijds objecten (vooral mensen in portretopnamen) van de achtergrond worden onderscheiden (uitsnede). Bij een grote scherptediepte daarentegen zijn alle objecten, ook de achtergrond, scherp (belangrijk voor landschapsopnamen). De scherptediepte wordt bepaald door het diafragma. Een klein f-getal geeft een kleine scherptediepte, een groot f-getal geeft een grote scherptediepte.

Scherptediepte voor landschapsfotografie

Diafragma en scherptediepte – eenvoudig uitgelegd

Het diafragma. Wat is dat?

Bij het nemen van foto’s zijn er in wezen drie parameters die de foto beïnvloeden. De sluitertijd, de ISO-waarde en het diafragma. Het diafragma is een voorziening die in de lens is ingebouwd en die de hoeveelheid invallend licht regelt. De maat van de opening wordt gegeven als het f-getal. Het is de verhouding tussen de brandpuntsafstand en de apertuurbreedte (de dwarsdoorsnede waar het licht doorheen valt) van de lens. Grote f-getallen staan voor kleine diafragma’s en kleine f-getallen voor grote diafragma’s (u weet wel: hoe groter het f-getal, hoe meer “diafragma er is”, hoe kleiner het diafragma en hoe minder licht er doorvalt).

Een f-getal van 2.8 betekent dus een grote opening en dienovereenkomstig veel invallend licht, een f-getal van 16 precies het omgekeerde. Het f-getal op lenzen wordt altijd aangegeven in de vorm 1:f-stop. Dus als op een lens 100 mm 1:2.8 staat, betekent dit dat u een minimaal f-getal van 2.8 kunt instellen voor een brandpuntsafstand van 100 mm. Het diafragma is gewoonlijk geconstrueerd als een zogenaamd irisdiafragma. Rondom geplaatste lamellen worden zodanig tegen elkaar verschoven dat de invallende lichtbundel ofwel kleiner (groot f-getal) ofwel groter (klein f-getal) wordt.

Wisselwerking tussen diafragma en sluitertijd

Als je de verschillende f-stops in volgorde van grootte rangschikt, krijg je de f-stop reeks: 1 – 1.4 – 2 – 2.8 – 4 – 5.6 – 8 – 11 – 16 – 22 – 32. Langs deze reeks wordt de hoeveelheid invallend licht bij elke stap gehalveerd. Bij een diafragmagetal van 5,6 valt dus maar half zoveel licht op de sensor als bij diafragmagetal 4. De waarde van de sluitertijd moet dus worden aangepast: hoe groter het diafragmagetal, hoe langer de sluitertijd (bij een constante ISO-waarde). In de fotografie verwijst het woord diafragma gewoonlijk naar de opening van het diafragma. “Grote opening” betekent in vakjargon dan ook een grote diafragmaopening. Dit kan gemakkelijk tot verwarring leiden, omdat een groot f-getal correct overeenkomt met een klein diafragma.

https://www.instagram.com/p/BiltHjLnq6_/

Het diafragma. Wat kan ik er mee doen?

Het belangrijkste creatieve instrument waarop het diafragma een grote invloed heeft, is de scherptediepte. De scherptediepte is een maatstaf voor hoe ver het scherpgestelde gebied in de foto reikt. Zo kan bijvoorbeeld alleen de voorgrond scherp zijn, terwijl de achtergrond wordt waargenomen als een wazig, mogelijk gekleurd gebied. Deze optie van beeldcompositie zou bijvoorbeeld worden gebruikt voor een portret (dit wordt ook “uitsnijden” genoemd).

Aan de andere kant, als je een mooi landschap wilt fotograferen, laten we zeggen een beekje, dan wil je dat dit beekje zo diep mogelijk in de foto scherp is, dus wil je de grootst mogelijke scherptediepte bereiken.

Wat je moet doen is het diafragma juist instellen! Kleine f-getallen betekenen een kleine scherptediepte, grote f-getallen betekenen een grote scherptediepte. Dus voor ons portret hierboven zou je een heel klein f-getal kiezen (1 of 1.4), voor de loop van de beek eerder 11 of zelfs 16, als de lichtomstandigheden dat toelaten; want zoals ik al zei, hoe groter het f-getal, hoe langer je moet belichten. Een grote scherptediepte vereist dus meestal het gebruik van een statief. De dienovereenkomstig langere sluitertijden leiden echter ook tot bewegingsonscherpte die de moeite waard is, vooral bij stromend water.

Het diafragma is een van de drie basisparameters waarmee u de compositie van het beeld kunt beïnvloeden. Hij regelt de hoeveelheid licht die op de sensor valt en de grootte van de lichtbundel. Het is de belangrijkste regelaar voor het variëren van de scherptediepte.

Belangrijke onderdelen van de camera: Het diafragma