Foto woordenschat: korte en lange belichtingstijd

Lisa-Marie — Mon, 19 Aug 2019 05:00:06 +0000

Een belangrijk punt voor de beeldweergave en de belichting is de belichtingstijd of ook wel sluitertijd genoemd. Het bepaalt hoe groot de invloed van het licht op de sensor van het beeldopnameapparaat is of de duur van het open diafragma. Weet je wat een snelle of langzame sluitertijd wordt genoemd? Welnu, als regel worden belichtingstijden van minder dan 1/60 sec. snelle sluitertijden genoemd, alles daarboven tot één of meer seconden wordt als een lange sluitertijd beschouwd. Hoe verder het diafragma open staat, hoe meer licht er op de sensor schijnt. Hetzelfde geldt voor de belichtingstijd: hoe langer de sluitertijd, hoe meer licht er op de sensor van het beeldvormingsapparaat valt.

Omgaan met een lange belichtingstijd – Vooral aantrekkelijk voor nachtopnamen

U hebt toch zeker al eens een foto genomen zonder flits en statief: één keer hield u de camera niet in een rustpositie terwijl u de foto nam en het gebeurde. Je foto is wazig. Een dergelijk onscherp beeld is het resultaat van een te lange belichtingstijd vanuit een staande positie, veroorzaakt door een ongunstige lichtinval zoals in de schemering. Als u daarentegen de automatische stand instelt, probeert uw toestel eerst te compenseren door het diafragma te openen of de ISO-waarde te verhogen.

Als dit niet genoeg is om de opname perfect te belichten, zal de sluitertijd langer worden en zal onscherpte optreden. De sluitertijd waarbij u niet meer vanuit stilstand moet fotograferen, hangt af van het beschikbare licht, de gebruikte brandpuntsafstand, hoe stabiel u de camera houdt en het gebruik van een beeldstabilisator op de cameralens. U kunt echter de reeds genoemde waarde van 1/60 sec. als limiet instellen. Waarden van 1/50 sec. of 1/30 sec. liggen al in het kritische bereik. Probeer het gewoon uit met de tijdinstelling van je camera.

Maar waar kan een lange sluitertijd goed voor zijn? Het is goed voor veel! Correct gebruikt, biedt het u een aantal interessante gebruiksmogelijkheden. Uitgerust met een statief en een afstandsontspanner kunt u ‘s nachts perfecte opnamen maken van stadspanorama’s.

Goede belichting door fotografie met een statief

Op dergelijke foto’s vervagen de koplampen van de auto’s dankzij de gepast lange belichtingstijd. Het opnameapparaat moet stevig op het statief worden geplaatst en met een draadloze ontspanner worden bediend. Een langere belichtingstijd is onontbeerlijk om de speciale sfeer van het licht vast te leggen. Je kunt bewegingen van de motieven in de foto werpen door een langere belichtingstijd te gebruiken. Denk aan foto’s met watervallen, waarbij het water als een waas verschijnt. Of haastige voetgangers die vanaf een bepaalde belichtingstijd spookachtig vervagen. Dit zijn slechts enkele voorbeelden voor u. Natuurlijk zijn er geen grenzen aan uw plezier in experimenteren en creativiteit. Probeer verschillende dingen uit om je eigen intensieve gevoel ervoor te krijgen.

Omgaan met een korte belichtingstijd – Vooral interessant bij sportfotografie

De omgang met een korte belichtingstijd is vrij ongecompliceerd in tegenstelling tot een lange (als er maar genoeg licht is). Cameratrilling is volledig uitgesloten. Korte tot zeer korte sluitertijden worden bij sportfotografie gebruikt om beweging in het beeld te laten rusten. Dit opent voor de fotograaf een scala aan creatieve mogelijkheden om het beeld vorm te geven. Vooral met zeer korte sluitertijden kunnen momenten worden vastgelegd die met het oog alleen niet kunnen worden waargenomen. Met genoeg licht kun je alles bevriezen wat vliegt of piept. Veel plezier met het zoeken naar motieven!

Grondbeginselen van fotografie: lichtgevoeligheid, sensor en diafragma – de ISO-waarde eenvoudig uitgelegd

Lisa-Marie — Wed, 26 Jun 2019 05:00:24 +0000

De ISO-waarde geeft de lichtgevoeligheid van de sensor aan. Hoe hoger de ISO-waarde, hoe hoger de lichtgevoeligheid. Met hogere ISO-waarden kunnen kortere sluitertijden worden ingesteld om scherpe foto’s te verkrijgen, zelfs bij weinig licht. Een hogere ISO-waarde heeft echter een nadelig effect op de beeldkwaliteit; er treedt beeldruis op. Het is voordelig om te fotograferen met lage ISO-waarden (100-200).

ISO waarde – Wat is dat?

De ISO-waarde beschrijft de lichtgevoeligheid van de sensor. ISO is de afkorting van International Organization for Standardization. De ISO-waarde van uw camera is dus een internationaal gestandaardiseerde waarde. Het betekent hetzelfde in Japan als in Zweden. Hoe hoger de ISO-waarde, hoe hoger de lichtgevoeligheid van de sensor. Naast sluitertijd en diafragma biedt de ISO-waarde nog een mogelijkheid om uw foto te beïnvloeden.

Als de omgeving vrij donker is en u geen mogelijkheid hebt om deze met een flitser of op een andere manier te verlichten, dan kunt u de ISO-waarde op uw camera hoger instellen en zo een grotere lichtgevoeligheid van de sensor bereiken. Een kleinere hoeveelheid licht is dan voldoende om een correct belichte foto te krijgen. Dienovereenkomstig kunt u een kortere sluitertijd kiezen om cameratrilling of bewegingsonscherpte te voorkomen (indien niet uitdrukkelijk gewenst). Een hogere ISO-waarde is nodig in de meeste kerken, bijvoorbeeld, of voor buitenopnamen bij schemering. U kunt de volgende waarden als leidraad gebruiken:

ISO 100-200: Fotograferen in de zon
ISO 400-800: schemering of zware bewolking (onweer, storm)
ISO > 800: slecht verlichte interieurs, ‘s nachts

Een voorbeeld: U wilt kinderen die op de trampoline in de lucht springen “bevriezen”. Dit betekent dat je een snelle sluitertijd moet instellen. Maar het begon een uur geleden donker te worden en er is een onweersbui aan de horizon. Het is zo donker dat een sluitertijd die de kinderen daadwerkelijk zou “bevriezen” een sterk onderbelichte foto zou opleveren. De oplossing hiervoor is natuurlijk ofwel een flitser, ofwel gewoon de ISO hoger zetten.

https://www.instagram.com/p/BayF5ntnDfT/

De ISO-waarde – de kleine maar fijne vangst

Wanneer u later de correct belichte foto van de “bevroren” kinderen bekijkt dankzij de hogere ISO-waarde, zult u waarschijnlijk opmerken dat er ruis is. Helaas betekent een hogere ISO-waarde altijd meer beeldruis – dat wil zeggen, een paar pixels die in kleur en helderheid afwijken van de rest van het beeld (crazing). De beeldkwaliteit lijdt dus onder de hogere ISO-waarde. Afhankelijk van de camera en de ISO-waarde, is dit echt extreem. Je kunt het je herinneren:

ISO hoog en slecht licht = slechte beeldkwaliteit
ISO laag en goed licht = goede beeldkwaliteit

Als u uw foto’s door de camera in RAW-formaat laat maken, kunt u de ruis later bij het bewerken van de foto verminderen, maar het is natuurlijk beter om in de eerste plaats geen ruis in de foto te hebben. Het is daarom gunstig om waar mogelijk een lage ISO-waarde (100-200) in te stellen en de waarde alleen te verhogen als er geen alternatieven zijn, zoals de flitser of het gebruik van een statief. Ook moet worden gezegd dat het altijd beter is om een scherp maar ruisachtig beeld te hebben dan een ruisvrij maar onscherp beeld.

ISO-waarde voor portretfotografie

Portretten moeten altijd met lage ISO-waarden worden gemaakt, omdat de beeldruis bij hogere ISO-waarden zeer storend is, vooral bij het menselijk gezicht. Voor portretten is het beter een studioflitser te gebruiken of te wachten op beter licht. Soms laat de situatie het niet toe om lang na te denken over de juiste ISO-waarde. In dit geval wordt de automatische ISO van de camera aanbevolen. Afhankelijk van het ingestelde diafragma en de sluitertijd selecteert de camera vervolgens de juiste ISO-waarde.

De ISO-waarde kan helpen om slechte lichtomstandigheden binnen bepaalde grenzen te compenseren. Hoe slechter de lichtomstandigheden, hoe hoger de ISO-waarde moet zijn. Te hoge ISO-instellingen moeten echter worden vermeden, omdat ze leiden tot storende beeldruis.

Nachtopnames | FIV | Magazin