De acht formaten in fotografie en filmografie

Voor zowel stilstaande als bewegende beelden zijn de acht maataanduidingen bij benadering dezelfde:

Panorama (Supertotaal)

Dit is de breedste opnamegrootte en toont een voorwerp in verhouding tot zijn omgeving, met als visueel doel de locatie van een voorwerp of een persoon aan te geven. Objecten kunnen een persoon op een stoep zijn, een dier op een speelplaats, of een huis aan de kant van de weg. De panoramafoto is niet alleen op de locatie gericht, maar is ook gekozen om bij de kijker een emotioneel gevoel van uitgestrektheid, eenzaamheid of oneindigheid op te roepen. In een dergelijke omgeving lijkt het eigenlijke voorwerp van de foto bijna bij toeval in beeld te zijn gebracht, in ieder geval heel klein.

Totaal

Zelfs met zo’n grote opname blijft het eigenlijke onderwerp klein in verhouding tot de omgeving. Het doel van een foto in lange opname is om een gebeurtenis levendiger te laten lijken. Mensen zijn groter dan in een panorama, maar ook hier zijn ze ingebed in de veel grotere omgeving. In film helpt de beweging van verschillende shots in dit shotformaat de kijker zich te verhouden tot een object (of persoon) dat nogal ver weg lijkt. In foto’s creëert een goede opname in de verte ook een sfeervolle manier van kijken.

Half-totaal

Het brandpunt van een opname in het zogenaamde halftotaal ligt duidelijk op het voorwerp, maar in een goed herkenbare verhouding tot de omgeving van de opname. Mensen worden hier van top tot teen gezien, en ook de gezichtsuitdrukking krijgt een belangrijke betekenis voor het shot-formaat van de halve lengte. Het doel van de halflange opname is om lichaamstaal te tonen en ook, in foto’s, een bewegende sensatie van de geportretteerde.

Semi-near

Bij dit formaat opname wordt een persoon slechts tot aan zijn middel gefotografeerd. In de rest van het beeld wordt de omgeving benadrukt. Omdat de camera werkt in de “semi-close-up” van een korte afstand, zijn de gezichtsuitdrukkingen van een gezicht zeer goed te zien. De lichaamstaal kan voorwaardelijk meespelen in de stemming van het beeld, maar is eerder secundair.

Amerikaanse houding

In film worden mensen tot aan hun knieën neergeschoten. In de fotografie wordt het Amerikaanse shot minder vaak gebruikt, aangezien de semi-close-up een vergelijkbare en betere weergave biedt voor stilstaande beelden. Maar ook hier is de persoon ingebed in de duidelijk vastgelegde fotografische omgeving.

Italiaans decor

Geen goede Italo-Western zou denkbaar zijn zonder de dienovereenkomstig lange en intense uitbeelding, vooral van de ogen. Ooguitdrukking kan ook een artistiek stijlmiddel zijn voor fotografie, juist omdat ogen kunnen “spreken” en zo onbewust een onmiddellijke interactie tot stand brengen tussen de foto en de kijker.

Dichtbij

Dit formaat opname heeft het karakter van een portret. De camera staat zo dicht bij de persoon dat hij van hoofd tot borst wordt gefotografeerd met de nadruk op de lichaamstaal van het gezicht. De omgeving is vaak in bokeh, d.w.z. onscherp en als bij toeval zichtbaar.

Close-up

Bij dergelijke portretfoto’s ligt de nadruk op de gelaatstrekken, zodanig dat in sommige gevallen alleen het gezicht wordt gefotografeerd en het bovenste deel van het hoofd lijkt te zijn bijgesneden. Maar ook complete foto’s met pet en kapsel tot onder de kin tellen als een close-up. In de film, maar ook in de fotografie, worden afzonderlijke beelden van voeten of handen eveneens als close-ups aangemerkt.

Close-up

Alleen een mond, alleen een oog, of een stuk van een arm zijn het doelwit van een detailopname. Daartoe moet de camera zo dicht op de persoon inzoomen dat noch de omgeving noch andere delen van het lichaam in beeld komen. Deze optische voorstelling is onnatuurlijk, maar emotioneel aantrekkelijk door de herkenbare details. Omdat het extra benadrukte detail zeer expressief kan zijn.

Conclusie: de grootte van de setting beïnvloedt de sfeer van elk beeld

Met behulp van de juiste zittingsgrootte komen foto’s meer tot leven. De sfeer die met het beeld moet worden gecreëerd, ontstaat door de juiste afstand tussen de camera en het onderwerp te kiezen. Vooral die opnamen met close-ups van mensen kunnen van een zeer intense expressiviteit zijn.

Dierenfotografie en doorzettingsvermogen

Een kat fotograferen is meestal fantastisch. Dit komt omdat, volgens het menselijk geloof, huiskatten met net genoeg waardigheid een cameralens vasthouden om erdoor geflitst en dus gefotografeerd te worden. Bij honden kan het Pavloviaans effect optimaal worden gebruikt om ze onbeweeglijk te houden voor het belangrijke moment. Bij wilde dieren zoals vogels, herten of vossen werkt noch het zelfbewustzijn van dieren, noch (hoe dan ook onmogelijke) conditionering. Toch helpt het nodige doorzettingsvermogen in combinatie met zorgvuldigheid om tot fantastische dierenfoto’s te komen:

Tip één

Dierenogen onthullen veel over de huidige stemming. Tenminste in het geval van huisdieren, vertelt dit ons hoe veelbelovend de poging om een foto te nemen op dit moment kan zijn. Wat cameratechniek betreft, is dierenfotografie ook het meest professioneel wanneer de focus op de ogen van het dier ligt.

Tip Twee

Een vogel wordt buiten gefotografeerd en, het belangrijkste, in de lucht. Dus de hoek van onderaf is optimaal voor een perfecte foto. Een paard staat op vaste grond, maar kijkt toch neer op de persoon die de foto neemt. Dit moet in aanmerking worden genomen voor het perspectief van juist deze dierenfotografie. Als hamsters, goudvissen of hazen moeten worden gefotografeerd, is het veranderen van de gezichtshoek naar gelang van hun grootte een recept voor succes voor een goede opname.

Tip drie

Bijgesneden dierenfotografie is niet professioneel. Het maakt niet uit welke vreemde kronkels een gefotografeerd dier maakt: het is goed zoals het is. Fotobewerking in dierenfotografie ligt meer in het domein van de natuurlijke karikatuur.

Tip Vier

Bij huisdieren kan de achtergrond een beperkte invloed hebben op dierenfotografie. Voor foto’s in het bos of dierenpark kan een fotografisch perfecte achtergrond alleen worden bereikt door scherp te observeren en geduld te hebben bij het selecteren van achtergronden.

Effecten in dierenfotografie

Als deze vier minder technische basisregels in acht worden genomen, zullen de volgende tips een opname in een wildlife-fotografie beslissend verbeteren.

Tip Vijf

Berekenen wat een dier nu doet is zinloos. In het beste geval heeft de fotograaf de camera optimaal ingesteld, een goede achtergrond gekozen en wacht hij alleen nog op het perfecte moment. Dus waarom zou je geen foto nemen wanneer een vos zich stilletjes door mensen laat vangen of een paard een gewaagde erfsprong waagt? De fotograaf moet echter volledig voorbereid zijn op het moment van een beweging, om zich als professional in de dierenfotografie te kunnen profileren met bijna levendig ogend fotografisch bewijsmateriaal.

Tip zes

Actiefotografie legt specifiek de beweging van een dier vast. De nadruk ligt op fysiek opvallende kenmerken, zoals de uitdrukking in de ogen of de individuele spierbeweging. Dierenportretten, daarentegen, lijken op een stilleven. Je fotografeert een dier op een zo stil mogelijk moment om zijn visuele schoonheid vast te leggen, los van enige beweging. De fotograaf moet lang voordat de afdruk wordt gemaakt, weten welke van deze varianten beter bij zijn of haar opnamepreferenties past.

Conclusie: Het juiste moment

Voor sensationele wildfotografie bevelen jachtopzieners of jagers graag de wildcamera aan. De echte aantrekkingskracht ligt echter in het vastleggen van de schoonheid van het moment vanuit andere, minder spontane invalshoeken. Technische trucs en persoonlijk geduld ondersteunen werkelijk sensationele foto’s van huisdieren en zelfs wilde dieren in beweging.

Portretfotografie: het moment telt

Licht en schaduw, de achtergrond en speciale kenmerken van het model beïnvloeden de kwaliteit van een portretopname. Deze details moeten vóór de eigenlijke opname zo perfect mogelijk worden gecontroleerd en uitgebalanceerd.

De kleinste trivialiteiten

De lens van een camera ziet de kleinste details – zelfs die welke niemand graag ziet op een portretfoto. Een kopje dat nog op de achterkant van de tafel staat, kan het hele portret onbruikbaar maken. Een hooivork naast het model maakt evenmin deel uit van een natuurportret als een verwelkte blad op de vensterbank deel uitmaakt van een interieuropname.

Er zijn ook enkele tips en trucs om u te helpen fouten in uw foto’s op te merken. Het eerste wat je moet doen is het kader voor de cameraopname bepalen. Nu zoomt de fotograaf zo dicht mogelijk in op de geportretteerde. In dit proces worden de kleinste toevallige dingen plotseling veel zichtbaarder. Dit kan een raam zijn waardoor het daglicht ongunstig op het model valt. Pas nu volgt de volgende stap in de voorbereiding van een echt goede portretfoto.

Het uitzicht in alle richtingen

Sommige van de genoemde incidentele dingen veranderen de stemming van het portret in gunstige zin. Het loont dus de moeite om het model in de geplande foto-omgeving van alle kanten goed te bekijken. Van boven en onder, van alle kanten en van achteren – indien nodig kan het helpen om te knielen en te bukken, het model te laten zitten of haar hoofdpositie te veranderen.

Op die manier verbetert het zicht rondom het portreteffect:

Bladeren, een stukje lucht met een mooie wolkenpartij of een bankje in het park kunnen het effect van het portret gunstig beïnvloeden. De keuze hangt af van het gewenste statement van de portretfoto.

Spelen met scherpte, licht en schaduw bij portretfotografie

Alleen door zorgvuldig alle licht-, schaduw- en kleuromstandigheden rond het hoofdonderwerp te controleren, komt het eigenlijke motief naar voren. Verdere tips verbeteren de kwaliteit van de opname:

Bokeh

In de fotografie staat de term in het Japans voor fotografische vervaging van achtergronden. Maar het is niet zozeer de onscherpte die door de lens van een camera wordt veroorzaakt, maar juist om een goede reden: de voordelen van het portretmodel worden erdoor benadrukt. Technisch gezien wordt dit doel bereikt door het diafragma en de brandpuntsafstand te wijzigen en door de fotograaf dicht bij het model te brengen. De voorwaarde voor een opzettelijke vervaging van de achtergrond is dat het model ervan wordt verwijderd.

De blootstelling

Opnamen in het donker zullen de voorgrond anders tonen dan opnamen bij helder daglicht. Voor een optimale belichting moet de camera de helderheid van het model bepalen. De van tevoren vereiste belichtingsmeting is op dit criterium gebaseerd. Het maakt niet uit hoe licht of donker de achtergrond is: alleen het belichtingsgetal van het model leidt tot een echt professionele portretfoto.

Geduld is alles

Er zijn veel aspecten waarmee rekening moet worden gehouden om een echt geslaagd portret te krijgen. Met geduld, deze vier basistips en andere criteria zoals afstand, diafragmaspots of de ogen van het model, kan elk portret perfect worden gefotografeerd. Een tip die hier nog niet is genoemd, is geduld. Want zelfs het mooiste model komt pas perfect over als elk detail klopt in deze milliseconde van de opname.

Belangrijke tips voor een goed portret

Hoewel mooi weer en zonneschijn optimaal zijn voor veel onderwerpen, werken ze averechts voor een portret, omdat sterk licht sterke schaduwen creëert. Als je een portret maakt in de schaduw of op zijn minst op een schaduwrijke plek, heb je veel gelijkmatiger licht en hoef je geen overduidelijke schaduwvlekken te retoucheren via Photoshop, die meestal nutteloos zijn voor een portret. Bovendien kunnen grote, stralende vlakken ook afleiden van het eigenlijke onderwerp. Daarom is een schaduwrijke plaats meer geschikt.

Een goede lichtbron daarentegen is een raam en veel fotografen spelen graag met deze populaire lichtbronnen, waarbij een gordijn zelfs een bijzonder zacht vloeiend licht kan creëren, wat bijzonder voordelig kan zijn voor portretten. Een donkere kamer krijgt een interessante dramatiek met één enkele lichtrichting. Als de zon helaas niet te vermijden is, moet u beslist recht voor de persoon fotograferen, zodat het gezicht redelijk gelijkmatig wordt verlicht. Bovendien krijgt het haar een mooie glans van de zon in de rug.

Portretfotografie leren: originele foto’s

Natuurlijk wil elke fotograaf zijn modellen voor portretten in ongewone posities fotograferen, maar wat origineel moet overkomen, verandert al snel in een fotografische nachtmerrie. Helaas zien grappige standjes er in beeld net zo grappig uit als onnatuurlijk, en er zijn zelden liefhebbers voor. Het is ook een oud bijgeloof dat op een portretfoto zo veel mogelijk van de persoon zichtbaar moet zijn.

Hoe dichter de fotograaf echter bij het onderwerp komt en zich concentreert op de essentie of een essentieel detail, hoe beter de foto’s. Als je een foto neemt van de hele persoon, geef je tussen 70 en 80 procent van de foto weg en moet je het ook doen zonder interessante details. Aangezien mensen vaak nerveus en gespannen zijn als ze gefotografeerd worden, zijn er ook foto’s die daarmee overeenkomen. Een ontspannen, vriendelijk gesprek, misschien een beetje humoristisch, ontspant de persoon meestal, maakt hem meer ontspannen en de foto beter. Om een ontspannen sfeer te ondersteunen, moet de fotograaf het onderwerp soms ook vanuit verschillende posities rustig in de zoeker nemen.

Posities bij het fotograferen van portretten

Niet alle portretten hoeven direct van voren te worden genomen, er zijn vele posities en uitproberen is vaak de veiligste manier om de beste positie te vinden van waaruit kan worden gefotografeerd. Trouwens, de 2/3 regel is ook zeer geschikt voor portretfotografie. Voor veel fotoliefhebbers is het de belangrijkste regel voor de compositie van de foto en hij heeft zichzelf bewezen. Zoals alle regels kan ook deze worden gebroken, maar als vuistregel is hij onverslaanbaar.

Vooral bij een portret moet de fotograaf blijk geven van ervaring en gevoeligheid bij de compositie van de foto, om meer te doen dan alleen de persoon fotograferen. Met een beetje denkwerk en originaliteit kunnen buitengewone portretten worden gemaakt die niet alleen de gefotografeerde met trots vervullen. Daarvoor hoeft de fotograaf maar een paar kleine regels te volgen, zoals de schaduwregel of de 2/3-regel, om een goed portret te schieten. De fotograaf moet immers meer vastleggen dan de omtrek van het gezicht of de kleur van de ogen, maar de persoon moet zichzelf en zijn persoonlijkheid op de foto ontdekken.

Een goede lens voor sportfotografie: belangrijke tips

De autofocus moet in staat zijn het onderwerp snel genoeg scherp te stellen. Naast de motor en de autofocusmodule in de camera, hebben ook lenzen hun eigen autofocusmotor. Goedkope lenzen van andere fabrikanten kunnen nog niet tippen aan het motorvermogen van de originelen van Nikon en Canon. Anders creëert de lens een knelpunt waardoor veelbelovende opnamen worden afgekeurd.

Het diafragma en de brandpuntsafstand moeten worden afgestemd op de sport, wat niet betekent dat u een arsenaal aan lenzen nodig hebt. Voor bezitters van een Nikon-camera is het AS-F objectief een echte allrounder. Als een Canon of ander model wordt gebruikt, is een 70-200mm f/2.8 lens het juiste begin. In principe heeft een diafragma van f/4.0 alleen zin bij helder daglicht. Voor bijna alle andere sporten en toepassingen moet een diafragma van f/2.8 worden gekozen. Voor de brandpuntsafstand geldt de vuistregel: hoe verder u van de actie verwijderd bent, hoe groter de brandpuntsafstand moet zijn.

Sommige objectieven bieden extra beeldstabilisatoren. Die kunnen geen kwaad, maar zijn ook niet nodig. Deze functie is vooral interessant als u de camera tijdens een autorace mee wilt trekken om de auto te bevrijden van een onscherpe achtergrond. Het valt dan bijzonder op en brengt een aangrijpend motief over. De beeldstabilisatoren ondersteunen dergelijke ambities en zorgen voor een geconcentreerd beeld door een gekantelde zoeker.

Instellingen voor sportfotografie: diafragma, ISO-waarde & Co.

Met name veld- en zaalsporten stellen andere eisen. Op het sportveld zijn telelenzen bij goed daglicht de juiste keuze. Meestal zit je ver weg van de actie, zodat je alles toch van dichtbij kunt zien. Het diafragma kan worden ingesteld op f/4.0, zodat u niet wijd open hoeft te fotograferen. Hierdoor hoeft u geen hoge ISO-instelling te gebruiken en krijgt u een scherper beeld. Als u scènes van heel dichtbij wilt fotograferen, kunt u beginnen met een brandpuntsafstand van 24 mm. Normaal gesproken ben je goed uitgerust vanaf 70 mm. Met 400-500 mm kunt u het veld overzien en zelfs achter het doel opstellen.

Vanaf 600 mm brandpuntsafstand wordt het moeilijk om een goed resultaat te bereiken. De situatie is anders wanneer de supertelelens wordt gebruikt. Als u een scène in het strafschopgebied vanaf de zijlijn fotografeert, is 600 mm brandpuntsafstand een goede keuze. Dit is echter meer een optie voor professionele fotografen die meerdere camera’s bij zich hebben. Voor wedstrijden kan zelfs een brandpuntsafstand van 700 mm nodig zijn als uw locatie erg ver van de actie verwijderd is.

Tips voor slechte lichtomstandigheden

Binnensporten hebben buiten de professionele competities moeilijke lichtomstandigheden. Zelfs een wedstrijd bij schijnwerperlicht op het voetbalveld kan grensverleggende resultaten opleveren wat betreft de opnamekwaliteit met diafragma f/4.0. In slecht verlichte sportzalen kun je niet om diafragma f/2.8 heen. De sluiter gaat wijder open en in korte tijd komt er meer licht op de sensor. Hier komt autofocus weer om de hoek kijken.

Het helpt ook om een beeldsensor (in de camera) te hebben die goede beelden levert bij hoge ISO-waarden. De beeldruis moet niet in de camera worden verwerkt, omdat de kwaliteit eronder lijdt. De camera berekent alleen intern welke kleurpixels op dat moment geschikt zouden zijn. Als er zo’n krachtige beeldsensor achter de lens zit, hoeft u zich geen zorgen te maken over diafragma’s groter dan f/2.8. Als dit niet het geval is of als u absoluut hoogwaardige resultaten wilt bereiken, is een lens met een diafragma van f/2.0 en een brandpuntsafstand van 200 mm een goed alternatief. In het algemeen beginnen de brandpuntsafstanden bij binnensporten bij 24 mm. Voor opnamen van de speelhelft van de tegenpartij is een brandpuntsafstand tot 400 mm nuttig.

Sportfotografie: wat uw camera moet kunnen

Zolang het geen golf, schaken of snooker is, is het veld of de baan een snel bewegende plaats. Als u het onderwerp in de zoeker hebt, zou een scherp beeld het resultaat moeten zijn nadat de sluiter is ontspannen. Een snelle autofocusmodule en overeenkomstige hoge ISO-waarden zijn onontbeerlijk. Voor goede opnamen mag er geen storende beeldruis zijn, zelfs niet bij hoge ISO-instellingen.

Aan de hand van voorbeeldfoto’s op het internet die door andere gebruikers zijn gemaakt, kunt u zien welke kwaliteit de foto’s hebben bij hoge ISO-waarden. Beeldruis is ook een centraal thema in testrapporten. Het is vooral belangrijk dat de beeldruis niet gewoon wordt onderdrukt door de software in de camera. Het resultaat is een berekening en herkleuring van pixels waarbij de contouren verloren kunnen gaan.

Omdat het onderwerp blijft bewegen, is de continu-opnamefunctie ook spannend. U kunt de prestaties van de continu-opnamefunctie vergelijken in de aanbiedingen van de fabrikanten. U hebt een snelle geheugenkaart nodig om de beelden te verwerken – anders wordt het continu fotograferen onnodig vertraagd. De geheugenkaart moet een groot aantal beelden in goede kwaliteit kunnen bevatten. Het is ideaal als de camera een tweede sleuf heeft voor een extra geheugenkaart.

Als het om de actie gaat, mogen belangrijke instellingen niet in het menu verborgen worden. Een goede camera voor sportfotografie heeft daarom knoppen die gemakkelijk en snel vast te pakken zijn. Het voelt ook goed in de hand. Dit voorkomt dat het wegglipt in het heetst van de strijd. Bij buitenopnamen is spatwaterbescherming tegen regen ideaal. In het algemeen moet je bij een camera voor sportfotografie zoeken naar een robuuste afwerking en een goed gevoel.

Sportfotografie in de hobby- en professionele sector

Alle bovenstaande kenmerken worden gecombineerd in camera’s in de hoogste prijsklasse. Aangezien de meeste camerafabrikanten de massamarkt willen aanspreken, zullen professionele sportfotografen de modellen van hun keuze vinden bij de merken Canon en Nikon. Amateurfotografen kunnen deze modellen ook aanschaffen, maar moeten zich ervan bewust zijn dat zij in pure luxe investeren. U moet dus over een passend budget beschikken of buitengewoon enthousiast zijn over het onderwerp om deze investering de moeite waard te maken. De topmodellen hebben een langere levensduur dan normale camera’s, met maximaal 250.000 foto’s. U kunt dus met een gerust geweten zo’n camera tweedehands kopen als u geen topprestaties wilt missen.

In de regel hebben amateurfotografen echter niet veel van de functies van dure professionele apparatuur nodig. Tenzij u perfecte foto’s moet maken in weer en wind, is de spatwaterbescherming niet nodig. En het hoeft niet de snelste continu-opnamefunctie te zijn. In tegenstelling tot sportjournalisten hangt je inkomen niet af van het feit of je honderd procent van een bepaalde scène in de bus krijgt.

Fouten en afwijzingen zijn toegestaan. Deze tolerantie kan de prijsklasse van de camera’s die u overweegt, al aanzienlijk verlagen. Modellen van andere fabrikanten zijn daarom ook geschikt voor gebruik bij sportfotografie als ze een sterke autofocus, snelle beeldsequenties en hoge ISO-waarden met weinig beeldruis bieden. De resultaten zijn indrukwekkend, ook al hoeven ze geen duizenden euro’s te kosten en de omslag van een sporttijdschrift te sieren.

Zowel professionele als ambitieuze amateurfotografen kunnen geschikte camera’s vinden voor sportfotografie. Met een beetje onderzoek en de bereidheid compromissen te sluiten, kunt u veel geld besparen. Vooral voor sportfotografie is de keuze van het objectief veel belangrijker dan de keuze van de camera.

Sensorreiniging: Zijn het überhaupt sensorvlekken?

Om te bepalen of de vlekken op de foto worden veroorzaakt door vuil op de sensor, kunt u als volgt te werk gaan. Kies een groot diafragma, stel scherp op oneindig en maak een foto van de lucht. Kijk dan goed naar de foto, vergroot hem zo nodig, en zoek naar zwarte vlekken. Vaak zitten ze aan de rand van de sensor. Als u iets vindt, kunt u natuurlijk uw camera naar de klantenservice sturen, wat uit ervaring lang duurt en vrij duur is. U kunt ook uw camera het zelf laten doen. U vindt de functie “Sensor reinigen” in het menu van de camera. Het resultaat van deze zelfreinigende functie is echter meestal nogal pover. Het zelf doen is het sleutelwoord.

Sensor schoonmaken: Hoe werkt het?

Alles wat je nodig hebt is een vaste hand en – zoals zo vaak – het juiste gereedschap. Afhankelijk van de hardnekkigheid van het vuil, kunt u eerst proberen droog te reinigen met lucht. Voor dit doel kunt u blaasbalgen kopen (als alternatief kunt u bij de ijzerhandel een busje perslucht kopen) waarmee u de sensor kunt afblazen. Blaas nooit alleen met je mond! De sensor zou vuiler zijn dan voorheen omdat je hem nooit echt droog kan blazen. Om dit te doen, neemt u de lens uit, klapt u de spiegel omhoog (u vindt dit item in het menu van uw camera, waarschijnlijk onder onderhoud of iets dergelijks), houdt u de camera met de opening naar beneden gericht en blaast u een paar keer uit. Test dan of het geholpen heeft.

Nat reinigen van de camerasensor

Zo niet, dan kunt u het nat reinigen proberen. Hiervoor hebt u een speciaal reinigingsmiddel nodig, dat u ook in de winkel kunt krijgen, en een speciaal reinigingsdoekje. Dit is een wigvormig stukje plastic dat u kunt gebruiken om de reiniger over de sensor te verspreiden. Het is even breed als de sensor (dus zorg ervoor dat u de juiste maat koopt, afhankelijk van uw camera) en kan dus in één keer over de sensor worden uitgesmeerd.

Gebruik alsjeblieft geen wattenstaafjes. Ze pluizen te veel, je krijgt het er bijna niet af. Ga dan te werk zoals bij de stomerij: Verwijder de lens en vouw de spiegel op. Bevochtig vervolgens de pad met het reinigingsmiddel en sleep deze van de ene naar de andere kant over de sensor. Laat het drogen en test of alles nu schoon is. Herhaal indien nodig. In plaats van de speciale reiniger kunt u ook isopropanol gebruiken, dat u bij de apotheek voor veel minder geld kunt krijgen.

Conclusie: Droog of nat reinigen hangt af van de vervuiling

Sensoren schoonmaken is een noodzakelijk maar gemakkelijk te beheren kwaad. Afhankelijk van de mate van vervuiling is droog reinigen met een blaasbalg voldoende of is nat reinigen met een speciaal reinigingsmiddel of isopropanol noodzakelijk. In het laatste geval is het raadzaam te werken met een speciale reinigingspad, die in de handel kan worden gekocht.

Landschapsfotografie: met 6 tips voor droomachtige landschapsfotografie

1. de gulden snede

De gulden snede is voor u zeker geen onbekend begrip, want het is niet alleen bekend in de schilderkunst, maar ook in de fotografie. U hebt de mogelijkheid om de blik van de kijker te richten op specifieke punten in uw foto en om dat bepaalde iets in uw werk op te roepen door de gulden snede toe te passen. De gulden snede heeft natuurlijk niets met magie te maken, maar met je mentale verbeelding. Het enige wat u hoeft te doen is uw foto in negen rechthoeken verdelen, die allemaal even groot zijn.

Teken twee verticale en twee horizontale lijnen in je geestesoog. Op deze lijnen en kruispunten plaatst u beslissende elementen van uw foto’s. Zo kunt u de blik van de kijker gericht richten. De gulden snede is niet absoluut noodzakelijk voor elk werk, maar het is een eenvoudige methode om uw motief zo goed mogelijk in scène te zetten.

2. zoek naar mooie weerspiegelingen voor landschapsfoto’s

De tweede tip gaat over reflecties in landschapsfotografie en die vind je meestal waar water is. Dus als u een beek, een meer of de zee fotografeert, kijk dan goed, want ergens daar vindt u prachtige weerspiegelingen voor uw opnamen. Combineer bijvoorbeeld de punt met de reflectie met die van de gulden snede en u zult uitstekende resultaten bereiken.

3. zoek naar spannende voorgronden

Talloze landschapsfoto’s tonen meestal adembenemende uitzichten op schijnbaar eindeloze landschappen, imposante bergen en troosteloze valleien, maar foto’s kunnen zelden het spectaculaire weergeven zoals het in werkelijkheid is. Om ervoor te zorgen dat uw landschapsfoto niet als volkomen saai wordt beschouwd, moet u aandacht besteden aan de voorgrond. Hier vindt u vaak elementen zoals voorwerpen, mensen, planten of stenen die u op de voorgrond van uw foto kunt brengen. De mogelijkheden zijn eindeloos.

4. de kers op de taart in landschapsfotografie – de lange belichting

Ken je foto’s waar het lijkt alsof het stromende water als melk is of wolken die vervagen? Deze foto’s zijn het resultaat van een lange belichting. Als u gedurende 10 tot 30 seconden belicht, zullen delen van uw onderwerp bewegen. Hier zijn watervallen weer een goed voorbeeld van lange belichting in landschapsfotografie.

Door de langere belichtingstijd krijgt het water deze unieke dynamiek, waarbij alle starre objecten ook star blijven. Hiervoor hebt u echter nog een ND-filter of grijsfilter en een statief nodig. Je schroeft het grijsfilter op de lens en het invallende licht wordt gereduceerd en je kunt langer belichten.

5. watervallen met lange belichting en het juiste perspectief

Als u uw foto’s altijd staand en op ooghoogte neemt, dan is het raadzaam om andere hoeken uit te proberen. Ga op de grond liggen, beklim een kleine verhoging en hurk neer. Vooral in landschapsfotografie heeft het veranderen van het perspectief vaak een enorm effect.

6. de tijd is ook belangrijk

Tot slot nog een niet-zo-leuke boodschap voor uw nachtrust, want terwijl u lekker ligt te slapen, mist u misschien een landschapsfoto die u maar één keer in uw leven kunt maken. Niet iedereen is een vroege vogel, dus uit bed komen voor een foto van de zonsopgang is niet altijd gemakkelijk, maar het is meer dan de moeite waard. Optimale tijden voor landschapsfotografie zijn rond zonsopgang en zonsondergang.

Het licht is veel zachter als de zon lager staat. Het te fotograferen landschap is meestal veel mooier en het licht creëert vaak een magische sfeer. Deze periodes worden ook wel het gouden of blauwe uur genoemd.
Een landschapsfoto in het donker is ook een slapeloze nacht waard. Vooral als je in een landelijk gebied woont, omdat je dan een relatief grote kans hebt om een foto te maken van een sterrenhemel zonder lichtvervuiling.

Omgaan met een lange belichtingstijd – Vooral aantrekkelijk voor nachtopnamen

U hebt toch zeker al eens een foto genomen zonder flits en statief: één keer hield u de camera niet in een rustpositie terwijl u de foto nam en het gebeurde. Je foto is wazig. Een dergelijk onscherp beeld is het resultaat van een te lange belichtingstijd vanuit een staande positie, veroorzaakt door een ongunstige lichtinval zoals in de schemering. Als u daarentegen de automatische stand instelt, probeert uw toestel eerst te compenseren door het diafragma te openen of de ISO-waarde te verhogen.

Als dit niet genoeg is om de opname perfect te belichten, zal de sluitertijd langer worden en zal onscherpte optreden. De sluitertijd waarbij u niet meer vanuit stilstand moet fotograferen, hangt af van het beschikbare licht, de gebruikte brandpuntsafstand, hoe stabiel u de camera houdt en het gebruik van een beeldstabilisator op de cameralens. U kunt echter de reeds genoemde waarde van 1/60 sec. als limiet instellen. Waarden van 1/50 sec. of 1/30 sec. liggen al in het kritische bereik. Probeer het gewoon uit met de tijdinstelling van je camera.

Maar waar kan een lange sluitertijd goed voor zijn? Het is goed voor veel! Correct gebruikt, biedt het u een aantal interessante gebruiksmogelijkheden. Uitgerust met een statief en een afstandsontspanner kunt u ‘s nachts perfecte opnamen maken van stadspanorama’s.

Goede belichting door fotografie met een statief

Op dergelijke foto’s vervagen de koplampen van de auto’s dankzij de gepast lange belichtingstijd. Het opnameapparaat moet stevig op het statief worden geplaatst en met een draadloze ontspanner worden bediend. Een langere belichtingstijd is onontbeerlijk om de speciale sfeer van het licht vast te leggen. Je kunt bewegingen van de motieven in de foto werpen door een langere belichtingstijd te gebruiken. Denk aan foto’s met watervallen, waarbij het water als een waas verschijnt. Of haastige voetgangers die vanaf een bepaalde belichtingstijd spookachtig vervagen. Dit zijn slechts enkele voorbeelden voor u. Natuurlijk zijn er geen grenzen aan uw plezier in experimenteren en creativiteit. Probeer verschillende dingen uit om je eigen intensieve gevoel ervoor te krijgen.

Omgaan met een korte belichtingstijd – Vooral interessant bij sportfotografie

De omgang met een korte belichtingstijd is vrij ongecompliceerd in tegenstelling tot een lange (als er maar genoeg licht is). Cameratrilling is volledig uitgesloten. Korte tot zeer korte sluitertijden worden bij sportfotografie gebruikt om beweging in het beeld te laten rusten. Dit opent voor de fotograaf een scala aan creatieve mogelijkheden om het beeld vorm te geven. Vooral met zeer korte sluitertijden kunnen momenten worden vastgelegd die met het oog alleen niet kunnen worden waargenomen. Met genoeg licht kun je alles bevriezen wat vliegt of piept. Veel plezier met het zoeken naar motieven!

Belangrijkste feiten voor het instellen van de brandpuntsafstand

• Als u een korte brandpuntsafstand gebruikt, moet u zo dicht mogelijk bij het onderwerp komen, zodat het volledig zichtbaar is op de foto.
• Met een lange brandpuntsafstand kan de fotograaf ook ver weg zijn als hij het hele motief wil fotograferen
• Met een zoomlens kan een fotograaf de brandpuntsafstand variabel instellen
• Een vaste brandpuntsafstand is een vaste brandpuntsafstand

Op de juiste plaats op het juiste moment: het juiste gebruik van lenzen

Alle lenzen hebben een bepaalde brandpuntsafstand en kunnen alleen voor dit bereik worden gebruikt en er is geen lens die alle brandpuntsafstanden bevat. Daarom hebben veel fotografen meerdere lenzen die allemaal een bepaalde brandpuntsafstand hebben:

• Teleobjectief – 70 mm – 300 mm
• Afstandsobjectief – vanaf 300 mm
• Fisheye-lenzen – ongeveer 8 tot 10 mm
• Groothoeklens – tot 35 mm
• Normale lens – 35 mm – 70 mm

Fisheye-objectieven van 8-10 mm zijn sowieso alleen geschikt voor bepaalde gebieden van de fotografie. Groothoekobjectieven zijn uitstekend geschikt voor landschappen of panoramafoto’s, hoewel ze ook binnenshuis goed van pas kunnen komen. Normale lenzen zijn handig voor portretten en voor straattaferelen. Teleobjectieven zijn ook goed voor portretten en sportfoto’s, en een langeafstandsobjectief is goed voor wild- en sportfotografen. Deze verklaringen zijn echter slechts ruwe richtlijnen en een beetje experimenteren is nooit verkeerd om te leren en nieuwe ervaringen op te doen.

Fisheye, telefoto & co. – Voordelen van de verschillende cameralenzen

De fisheye-lens is heel bijzonder en maakt uitstekende foto’s. U krijgt een panoramisch zicht van bijna 180°, zoals bij een fisheye, maar hij is meer geschikt voor ambitieuze fotografen. Groothoekobjectieven zijn ideaal als u veel onderwerpen op uw foto wilt vastleggen. U kunt ze gebruiken om panoramische foto’s te maken vanuit een hoge positie of om een weids landschap vast te leggen dat met een gewone lens niet mogelijk is.

Dit geldt echter ook voor interieurs, waar deze lens zoveel mogelijk objecten van de kamer kan vastleggen. Het legt gedetailleerde beelden van interieurs vast. Als u echter een portret wilt maken, is het volkomen misplaatst, omdat het sommige lichaamsdelen groter zou doen lijken dan nodig is.

De normale lens is de meest veelzijdige lens, omdat hij de onderwerpen toont zoals ze zijn en geen franje heeft. Ze zijn belangrijk voor portretten, maar zijn ook goed voor landschappen of zelfs macro-opnamen. De telelens is ook heel veelzijdig en is goed voor portretten. Maar het is ook goed als je iets wilt fotograferen zonder heel dichtbij te komen. Daarom is het goed voor opnamen van wilde dieren of de natuur. Teleobjectieven zijn ook populair voor sportevenementen. De meest extreme telelens is de langeafstandslens, maar deze wordt meer gebruikt door professionals. Hij is zeer zwaar en zeer duur in aanschaf en wordt bijvoorbeeld gebruikt voor sportevenementen en wildfotografie.

Het kiezen van de juiste lens voor een onderwerp is eenvoudiger dan het klinkt en de meeste beginners leren al snel de juiste lens op het juiste moment te gebruiken. En niet alle lenzen zijn nodig. Daarom is het voor beginners voldoende om eerst de meest noodzakelijke accessoires aan te schaffen en alleen extra lenzen te kopen die ze kunnen gebruiken als ze echt geïnteresseerd zijn.

Brandpuntsafstand, belichtingstijd en bewegingsonscherpte – videotips

De grondbeginselen van fotografie: diafragma, scherpstelling en scherptediepte

6 tips voor mooie watervalfoto’s

Watervallen fotograferen met de juiste apparatuur

Om uw opnamen de juiste dynamiek en dramatiek te geven, is het belangrijk dat u waterbewegingen vastlegt. Wanneer u fotografeert met een smartphone of een compactcamera, hebt u te maken met een groot probleem omdat u niet de mogelijkheid hebt om de sluitertijd in te stellen. Je verliest de beweging van het water. De basisvereiste voor het fotograferen van watervallen is daarom in de eerste plaats een camera met een sluitertijd die handmatig kan worden ingesteld.

Meestal is een halve seconde genoeg om van een ogenschijnlijk saai onderwerp een buitengewone opname te maken. Hoe langer de belichtingstijd, hoe waziger het water wordt. Ten tweede, aangezien niemand in staat is een camera enkele seconden onbeweeglijk te houden, zelfs geen halve seconde, heb je een statief nodig. Dit is de enige manier om een zo goed mogelijk beeld van de waterval te krijgen.

Aandacht voor het licht

Als u uw camera en statief hebt, kunt u nu op zoek gaan naar het mooiste plekje bij de waterval met het meest aantrekkelijke licht om het juiste decor tevoorschijn te toveren. Als de waterval direct aan fel zonlicht is blootgesteld, is het beter uw apparatuur helemaal niet uit te pakken, omdat de contrasten in dat geval veel te hard zouden zijn. Als het zonlicht echter onder dikke wolken hangt of als de waterval zich bijvoorbeeld in een nauwe kloof zonder direct zonlicht bevindt, zijn de omstandigheden uitstekend. De schemering is ook een goed moment om een waterval te fotograferen.

Watervallen fotograferen met lange belichting

Als het licht en de positie goed zijn, kun je foto’s gaan maken. Om de beweging van het water vast te leggen, is het belangrijk ten minste een kwart seconde te belichten. In veel gevallen is het echter beter om enkele seconden te belichten. Om een dergelijke belichtingstijd te bereiken, is het voldoende om bij schemering tot f13 te diafragmeren. Het voordeel van dit grote diafragma is dat de foto scherp is van de voorgrond tot de achtergrond.

Om de belichtingstijd te verlengen, kunt u ook proberen het diafragma nog verder te sluiten, bijvoorbeeld met f/22. Als de belichtingstijd zelfs met een wijd gesloten diafragma nog te kort is, kan een grijsfilter of ND-filter u helpen. Met een grijsfilter kunt u de belichtingstijd aanzienlijk verlengen zonder het diafragma nog meer te moeten sluiten.

Je kunt een grijsfilter in verschillende sterktes krijgen. De belichtingstijd wordt bijvoorbeeld verdubbeld bij een sterkte van 0,3 en verviervoudigd bij 0,6. U kunt ook filters combineren. Er zijn twee soorten filters, een van kunststof en een van glas. Glasfilters zijn duurder, maar grotendeels kleurneutraal.

Vermijd reflecties

U kunt reflecties op natte bladeren, stenen of water minimaliseren door een polarisatiefilter te gebruiken. Het is echter belangrijk te weten dat het gebruik van een polarisatiefilter ook de belichtingstijd verlengt. Natuurlijk kunt u de foto’s ook achteraf bewerken met Photoshop, maar het is mooier als u alles goed doet wanneer u de foto neemt.

Het is beter één foto meer te nemen dan één te weinig

Zelfs als u een foto hebt gemaakt met een bepaalde belichtingstijd, is het toch de moeite waard om andere belichtingstijden uit te proberen. Als u verschillende grijsfilters hebt, kunt u de belichtingstijden heel gemakkelijk variëren. Als u zich nu afvraagt of al deze moeite überhaupt nodig is, is het antwoord een volmondig ja. Uw beeldresultaten zijn vaak moeilijk te beoordelen op het display van uw camera.

In veel gevallen ziet u alleen op uw computer welke opname eigenlijk de beste is. U zult merken dat elke belichtingstijd zijn eigen verdiensten heeft. Helaas is er geen vuistregel voor de juiste belichtingstijd. Het hangt grotendeels af van de stroomsnelheid van het water en het onderwerp.

Geef uw watervalfoto dat speciale tintje met een blikvanger

Om uw foto’s net dat ietsje meer te geven, is het zinvol een blikvanger toe te voegen. Schuim tekent bijvoorbeeld aantrekkelijke patronen op het water, of in de herfst zorgen kleurrijke bladeren op het water voor een hoogtepunt. Probeer verschillende belichtingstijden en houd altijd je ogen open als je in de natuur bent, dan zul je veel mooie blikvangers vinden.